Մեկնաբանություն

Դեկտեմբեր 27, 2016 12:40

Սեյրան Օհանյանը բարձրացնում է դրոշակը

Սեյրան Օհանյանը բարձրացնում է դրոշակը

2008-ի նախագահական ընտրությունների քարոզարշավի փուլում Սերժ Սարգսյանը, անդրադառնալով Լևոն Տեր-Պետրոսյանի այն հայտարարությանը, թե ինքն ընդամենը երեք տարով է ուզում նախագահ դառնալ, կարծիք հայտնեց, ըստ որի՝ ՀՀ առաջին նախագահին այդ երեք տարին պետք է Ղարաբաղը ծախելու համար:

Ճակատագրի հեգնանքով՝ 2008-ից երեք տարի անց՝ 2011-ին, Կազանում Սարգսյանն ընդհուպ մոտեցել է ղարաբաղյան հակամարտության կարգավորման տերպետրոսյանական տխրահռչակ փուլային տարբերակին, այսինքն՝ իր իսկ ձևակերպմամբ՝ «Ղարաբաղը ծախելուն»:

2011-ին Ալիևը չէր համաձայնել Սարգսյանի միակողմանի զիջումներին, քանզի պահանջում է ոչ թե 7, այլ 12 շրջան, այսինքն՝ ամբողջ Ղարաբաղը:

Հիմա Լևոն Տեր-Պետրոսյանը կոչ է անում Սերժ Սարգսյանին գնալ մինչև վերջ և բավարարել «ռացիոնալ մտածող պետական գործիչ» Ալիևի պահանջները: ՀԱԿ առաջնորդը, միևնույն ժամանակ, հայտ է ներկայացնում քիրվայական կոդի շրջանակներում դառնալ Սերժ Սարգսյանի հենարանը, քանզի, ինչպես ճիշտ է նա նկատում, հակամարտության լուծման քիրվայական տարբերակն իշխանական շրջանակներում պաշտպանող չկա: Ասել է թե՝ Սերժ Սարգսյանը մենակ է մնացել:

Տեր-Պետրոսյանը փաստացի բարձրացնում է քիրվայական կամ որ նույնն է՝ կապիտուլյացիայի դրոշակն ու այն ծածանում Սերժ Սարգսյանի գլխավերևում: Վերջինս պետական կառավարման առումով սկզբունքներ չունի և երկու տիպի կոալիցիոն հուշագիր է ստորագրել՝ մեկը ՀՅԴ–ի հետ հրապարակավ, իսկ մյուսը՝ «ներազգային միասնության» շրջանակներում Տեր–Պետրոսյանի հետ: Կախված իրավիճակից՝ նա կարող է ընկնել «հայրենասիրության» և քիրվայականության գիրկը։

ՀՀԿ ղեկավարը կարող է մի կողմից ծովից ծով Հայաստանի մասին հիշել և ծաղիկներ դնել Վուդրո Վիլսոնի գերեզմանին, իսկ մյուս կողմից Կազանում համաձայնել «Լճից լիճ Հայաստան» ծրագրին: Նա կարող է մի կողմից Գյուլի խաթեր անջատել Ծիծեռնակաբերդի լույսերը և Հայոց ցեղասպանության հարցն առևտրի առարկա դարձնող հայ-թուրքական արձանագրություններ ստորագրել, իսկ մյուս կողմից Ծիծեռնակաբերդում սրտաճմլիկ ելույթներ ունենալ:

Սարգսյանը, ի տարբերություն Տեր-Պետրոսյանի, դոկտրինյոր չէ: Նրա համար կարևորն իշխանական աթոռը պահելն է: ՀՀԿ ղեկավարը հիմա հայտնվել է քիրվայական տիրույթում՝ իր իսկ վարած ներքին ու արտաքին քաղաքականության հետևանքով: Այս ամենի արդյունքում սուպերմարգինալ քիրվայական կոդը մղվել է առաջին պլան և դարձել հանրային քննարկման առարկա: Ասել է թե՝ հայաստանակենտրոն ու պետականակենտրոն մոտեցումը, որը պետք է լիներ իշխանական և ոչիշխանական հատվածների միակ ռազմավարական գիծը՝ մարտավարական տարբերություններով հանդերձ, մնացել է անտեր։ Ինչպես որ անտեր են մնացել մեր հաղթանակն ու անկախության գաղափարը։

Քաղաքական պայքարի հայտ ներկայացրած Սեյրան Օհանյանն իր տեսակետը ղարաբաղյան հակամարտության վերաբերյալ ներկայացնելով՝ փաստացի բարձրացրեց պետականակենտրոնության և հայաստանակենտրոնության դրոշակը: Այդ դրոշակի տակ կարող են համախմբվել ինչպես ոչիշխանական դաշտի, այնպես էլ իշխանության ներսում գտնվող առողջ հատվածները, որոնք ճնշող մեծամասնություն են կազմում։

Կորյուն Մանուկյան

Հ.Գ.։ Օհանյանն իր ֆեյսբուքյան էջում անդրադառնալով ղարաբաղյան հակամարտությանը՝ մասնավորապես, նշել էր. «Արցախի հարցը ոչ թե խոչընդոտ է զարգացող ու անվտանգ հայոց պետականություն ունենալու ճանապարհին, այլ ճիշտ հակառակը։ Տեսակետը, թե Հայաստանը չի կարող զարգանալ առանց ղարաբաղյան խնդրի շուտափույթ լուծման, ֆունդամենտալ սխալ է կամ անկեղծ մոլորության հետևանք»։

Սերժ Սարգսյանի քաղաքական ու գաղափարական հենարանը դառնալու հայտ ներկայացրած Լևոն Տեր–Պետրոսյանին այդ գրառումը հնարավորություն էր տվել ինքնադրսևորվելու և Բ26–ի մոտ աչքի ընկնելու։ Սա դիմել էր դեմագոգիային, թե բա՝ եթե Օհանյանը կարծում է, որ Ղարաբաղի հարցը խոչընդոտ չէ Հայաստանի զարգացման ճանապարհին, ապա, ըստ նրա, ստացվում է, որ դա մի բարեբախտություն է, որն ընկել է հայ ժողովրդի գլխին։ Տեր–Պետրոսյանն իր այս եզրահանգումից հետո միանում է ստեփանսաֆարյանների ու սերժական մյուս հաճախորդների բանակին և հայտարարում, որ Օհանյանը քաղաքականության մեջ անելիք չունի (Սերժ Սարգսյանն ունիկալ հատկություն ունի. նա կարողանում է մի ամանի մեջ եփել իրար «փչացնող» շրջանակներին՝ ամեն մեկին իր ֆունկցիան տալով)։

Ցանկացած բանական էակի և, առավել ևս, հայոց լեզվին ու նվազագույն տրամաբանությանը տիրապետող մեկի համար էլ պարզ է, որ եթե գրվում է, որ «Արցախի հարցը ոչ թե խոչընդոտ է զարգացող ու անվտանգ հայոց պետականություն ունենալու ճանապարհին, այլ ճիշտ հակառակը», ապա դա նշանակում է, որ այդ տողերի հեղինակը չի ասում, թե ինչ լավ է, որ ղարաբաղյան հակամարտությունը կա, այլ ասում է, որ Արցախի հարցի առկայությունը խոչընդոտ չէ Հայաստանի զարգացման ճանապարհին։

Պարզ է, որ շատ լավ կլիներ, եթե մենք չունենայինք այդ հակամարտությունը, ՀՀ–ն ու ԼՂՀ–ն անվտանգության խնդիրներ չունենային, Ադրբեջանի ու Թուրքիայի հետ ունենայինք բաց սահմաններ, տարածաշրջանում գտնված լիներ տևական խաղաղության ու բարիդրացիականության բանաձևը, բայց քանի որ հիմա այլ վիճակ է, ուստի չպետք է մոխիր լցնել գլխներիս, բայղուշություն անել և հայտարարել, թե մեր փրկությունը հանձնվելու մեջ է, և մինչև չհանձնվենք, Սերգո ջանը լավ չի ապրի (ի դեպ, Սերգո ջանը լավ էլ ապրում է՝ իր փայը փախցնելով իշխանական կերակրատաշտակից)։ Բայց դե, Սերժ Սարգսյանին սատար կանգնող և Ալիևին քծնող մարգինալներն ուրիշ պատկերացումներ ունեն և այլ խնդիր են լուծում։ Հատկապես որ նախորդի համեմատ փոխվել էր ՀԱԿ համագումարի տեղեկատվական (և ոչ միայն տեղեկատվական) հովանավորը։

Երբ քաղաքական գերեզմանոցից են հայտարարում, թե ում քաղաքական կարիերան ինչպես և երբ է ավարտվելու, պարզապես ծիծաղդ է գալիս։

Հ.Գ.–2։ Որոշ «անկախ» լրատվամիջոցներ Սեյրան Օհանյանի գրառումը ներկայացրել էին որպես պատասխան Լևոն Տեր–Պետրոսյանին։ Այդպիսով փորձ է արվում Սեյրան Օհանյանին իջեցնել Տեր–Պետրոսյանի հետ բանավեճի հարթություն։

Հաշվի առնելով այն մոտեցումը, որը որդեգրել է պաշտպանության նախկին նախարարը, կարող ենք վստահաբար պնդել, որ Ղարաբաղի հարցով նրա մոտեցումները ոչ թե պատասխան էին Լևոն Տեր–Պետրոսյանին կամ տերպետրոսյանական պատկերացումների տիրույթում գործող Սերժ Սարգսյանին, այլ «մեսիջ»՝ ուղղված նախ և առաջ հանրությանը, որին փորձում են կեղծ մոլորության մեջ գցել, թե, իբր, Ղարաբաղն է մեղավոր, որ Հայաստանում թալան է, կոռուպցիա, անարդարություն և այլն։

Օհանյանի գրառման գլխավոր մեխն այն էր, որ Ղարաբաղի հարցը պետք չէ մանիպուլյացիաների առարկա դարձնել և Հայաստանում տիրող իրավիճակը հիմնավորել այդ հակամարտությամբ, որից պետք է շուտափույթ ու ամեն գնով ազատվել՝ հակառակորդից խաղաղություն մուրալու և կապիտուլյացիայի գնալու միջոցով։

Ըստ Օհանյանի՝ հակամարտության կարգավորման բանալին գտնվում է Երևանում ու Ստեփանակերտւմ։ Ասել է թե՝ պետք է ուշադրությունը կենտրոնացնել ներքին կյանքում դրական փոփոխությունների վրա, այլ ոչ թե կեղծ օրակարգեր առաջ քաշել։ Ներսում իրավիճակը փոխելով է միայն հնարավոր զարգացող Հայաստան ունենալ և մեր օգտին լուծել Ղարաբաղի հարցը։

Print Friendly and PDF

Այս խորագրի վերջին նյութերը

Նալբանդյանը հարստացնում է Սարգսյանի «ճաշացանկը»

Նալբանդյանը հարստացնում է Սարգսյանի «ճաշացանկը»

Սեպտեմբեր 22, 2017 12:35 Ե՛վ՛ Նալբանդյանը, և՛ «անկախ» մամուլը, և՛ բոլոր տեսակի հաճախորդները ոչ թե «ռուսական շպիոն» են, այլ Բ26-ի կամակատարները: Պարզապես նույն թիմի տարբեր անդամներ իրար են «փչացնում»:
Սերժ Սարգսյանի «նվերն» անկախության տարեդարձին

Սերժ Սարգսյանի «նվերն» անկախության տարեդարձին

Սեպտեմբեր 21, 2017 13:25 ՀՀԿ ղեկավարը ցույց է տվել, որ Նալբանդյանը ոչ թե սփյուռքի շրջանակների «զոնդաժով» է զբաղվել, այլ ներկայացրել է բանակցային գործընթացի առարկան:
Իշխանական «նալն» ու «մեխը»

Իշխանական «նալն» ու «մեխը»

Սեպտեմբեր 20, 2017 11:25 Նալբանդյանի հայտարարությունը եղավ, ռեակցիան ստուգվեց (ի դեպ, պաշտոնական Ստեփանակերտն ընդդիմացավ Նալբանդյանի հայտարարությանը, ինչը ողջունելի է) և արդեն կարելի է «ռազմահայրենասիրություն» խաղալ:
Ինչո՞ւ պետք եկան Նալբանդյանի թշիկները

Ինչո՞ւ պետք եկան Նալբանդյանի թշիկները

Սեպտեմբեր 19, 2017 15:10 Նալբանդյանը հերթական անգամ «պոդստավկա» արվեց Բ26-ի կողմից: Այնտեղից փորձում են Սփյուռքի շրջանակների մոտ ստուգել ռեակցիան:
2040-ի «իշտահը», «4-միլիոնանոց» Հայաստանը  և Ղարաբաղի «անպետք հողերը»

2040-ի «իշտահը», «4-միլիոնանոց» Հայաստանը և Ղարաբաղի «անպետք հողերը»

Սեպտեմբեր 19, 2017 13:35 Անվտանգության տեսանկյունից «անպետք հողեր» ձևակերպումը մեկ էլ հնչել էր Սերժ Սարգսյանի կողմից՝ ապրիլյան քառօրյա պատերազմից հետո:
Բ26-«Ելք» և Բաքու-Մոսկվա առանցքների էական տարբերությունները

Բ26-«Ելք» և Բաքու-Մոսկվա առանցքների էական տարբերությունները

Սեպտեմբեր 15, 2017 15:15 Բ26-ը «Ելք»-ի և այլ հաճախորդների միջոցով նախաձեռնել է հակառուսական կամպանիա, իսկ ահա Բաքուն հզոր լոբբիստական գործունեություն է իրականացնում ՌԴ-ում:
Հետընտրական կրակոցներ

Հետընտրական կրակոցներ

Սեպտեմբեր 15, 2017 13:40 Քրեական տարրը օգնեց կազմակերպել «լեգիտիմ ընտրություններ» (ևս մեկ անգամ կանչեցնենք «Ելքի» ականջները) և հիմա «լեգիտիմ կրակոցներ» է արձակում:
Ալեքսանդր Լապշինի արտահանձնումը և Սեյրան Սարոյանի քեֆը

Ալեքսանդր Լապշինի արտահանձնումը և Սեյրան Սարոյանի քեֆը

Սեպտեմբեր 12, 2017 14:05 Սարգսյանի համար Սեյրանի ու նրա նմանների կազմակերպած միջոցառումները (հարսանիք, ծնունդ, նշանդրեք, ատամհատիկ, խոսք ուզել և այլն) կարևոր են, քանզի նրանք ...
Ինչպես Հայաստանը հետ մնաց Ադրբեջանից

Ինչպես Հայաստանը հետ մնաց Ադրբեջանից

Սեպտեմբեր 12, 2017 09:00 Մեզ հիմա մնում է միայն երկրպագել օտար «Մանչեսթեր Յունայթեդին»: Մեկ էլ տեսար այդ թիմը հաղթեց ՉԼ-ում, ու մենք կրկին բարոյական հաղթանակ տարանք՝ Հենոյի ուսերին տեսնելով ՀՀ դրոշը:
«Ելք»-ի համբավը տարածվել է Հայաստանից դուրս

«Ելք»-ի համբավը տարածվել է Հայաստանից դուրս

Սեպտեմբեր 11, 2017 08:24 Հիմա Հայաստանի իշխանությունները կրկին վտանգավոր խաղ են սկսել ու կրկին՝ հանուն աթոռի: Իրենց կարծիքով, ելք են գտել՝ «Ելք»-ին հանելով աշխարհաքաղաքական «տռաս»:
Իսկ ումի՞ց է պակաս ՍԱՍ-ի Արտակը

Իսկ ումի՞ց է պակաս ՍԱՍ-ի Արտակը

Սեպտեմբեր 08, 2017 13:55 Ինչու՞ պետք է իշխանությունը հանձնի իր յուրայինին «կակոյ նիբուծ» ընտրակեղծիքի համար:
«Նախաձեռնողականության» հերթական ձեռքբերումը. Վրաստանի հակահայկական դիրքորոշումը

«Նախաձեռնողականության» հերթական ձեռքբերումը. Վրաստանի հակահայկական դիրքորոշումը

Սեպտեմբեր 08, 2017 12:35 «Նախաձեռնողական» քաղաքականության արդյունքում ՀՀ-ն գործնականում մնացել է առանց դաշնակից պետության:
Ինչ է փորձարկվում Ղարաբաղում

Ինչ է փորձարկվում Ղարաբաղում

Սեպտեմբեր 07, 2017 18:15 Ավտորիտարիզմի ու ցմահ մնալու հարցում պետք չէ կիրառել «Հասնել և անցնել Ադրբեջանին» բանաձևը, քանզի ինչ էլ անենք այդ ուղղությամբ՝ միևնույն է նավթի ու գազի պատճառով հետ ենք մնալու:
Սեյրանի «տանկը», «նախագահի պարը», 100-ից ավել զոհը, 800 հեկտար անպետք հողը և «մուտիլովկաները»

Սեյրանի «տանկը», «նախագահի պարը», 100-ից ավել զոհը, 800 հեկտար անպետք հողը և «մուտիլովկաները»

Սեպտեմբեր 05, 2017 13:50 Եթե նկատել եք, սրանց մոտ բոլոր տիպի քեֆերը կան, բոլոր թեմատիկ ուղղվածության միջոցառումները կան, բացի մեկից՝ բանակի քեֆից:
Պետություն  և ֆուտբոլ

Պետություն և ֆուտբոլ

Սեպտեմբեր 05, 2017 11:35 Պարզապես միամտություն է ֆուտբոլային պարտությունները ֆուտբոլի դաշտում փնտրելը:
Համբոյի ջրաղացը (անտիուտոպիա)

Համբոյի ջրաղացը (անտիուտոպիա)

Օգոստոս 16, 2017 18:10 Գյուղի քյոխվեն տեղում չէր, որ լուծումներ գտներ: Գնացել էր Վատեմ-Վատեմ անունը կրող գյուղում թթու ջուր ընդունելու և ձեռքի հետ էլ Դոստոևսկու ծանր ու թանկ ճանապարհով անցնելու, ասել է թե՝ դասականներից հետ չմնալու:
Ի­՞նչը չի ներվում Սամվել Բաբայանին. նամակ և դատավարություն

Ի­՞նչը չի ներվում Սամվել Բաբայանին. նամակ և դատավարություն

Օգոստոս 01, 2017 15:25 Բաբայանից ազգություն ճշտելը ուշագրավ էր: Դա մի պատմական վեպի նյութ կարող է դառնալ: Եթե մենք Ստենդալ կամ Ցվեյգ, կամ գոնե՝ Մորուա ունենայինք, ապա նյութը պատրաստ էր:
Ռուս-ղազախական «անտառը» և հայկական «տաշեղը»

Ռուս-ղազախական «անտառը» և հայկական «տաշեղը»

Հուլիս 19, 2017 22:00 Հայաստանի իշխանություններին հիմա այլ բան չի մնացել, քան սեփական հաճախորդների միջոցով ՌԴ-ին ատամ ցույց տալը:
«Գոդոյին» չսպասելիս

«Գոդոյին» չսպասելիս

Հունիս 28, 2017 12:40 2017-ի ապրիլին ընտրական ինստիտուտը օրենքի ուժով ոչնչացվեց (մեր ողջույնները Ընտրական նոր օրենսգիրքը գովերգող ընդդիմադիր ուժերին):
2018-ի «նախագահական» ընտրությունների մասին

2018-ի «նախագահական» ընտրությունների մասին

Հունիս 26, 2017 11:40 Նախագահի անունը հիմա դրել են «վարչապետ», իսկ ընտրողներն էլ ոչ թե ՀՀ քաղաքացիներն են, այլ ռեսուրսային կենտրոնների տիրապետող սուբյեկտները: