Կարծիք

Հունիս 15, 2012 14:01

Ոչ մի տեղ չտանող ճանապարհին

Ոչ մի տեղ չտանող ճանապարհին

Իշխանություններին սատարող, սպասարկող և գովերգող լրատվամիջոցները հայտնվել են դիլեմայի առաջ՝ ինչպե՞ս կապակցել Սիվիլիթասի գործն ու Գագիկ Ծառուկյանին պատկանող ցեմենտի գործարանում աշխատանքների դադարեցումը: Ասենք, որ ցեմենտի գործարանի կանգն ուղղակի շոկի մեջ է գցել գրչակներին ու նրանց տերերին՝ ոչ այն է քաղաքականացնեն, ոչ այն է չքաղաքականացնեն այդ փաստը: Եթե քաղաքականացնեն, ապա կպարզվի, որ Գագիկ Ծառուկյանն իր այդ մեկ քայլով արդեն անելանելի վիճակի է մատնում տիգրանսարգսյանական վասյուկինցիներին՝  նրանց դեմ առ դեմ թողնելով սոցիալական խնդիրների մի ողջ լրակազմի հետ, որոնք լուծել ստիլյագները երբեք չեն կարող: Գործարանի 1000 աշխատող մնում է առանց աշխատանքի, շուկայում թանկանում է ցեմենտը, գործարանի արտադրանքն իրացնող կազմակերպությունները (հիմնականում՝ ինարարական) մատնվում են պարապուրդի… Եթե Տիգրան Սարգսյանն իր վարչապետության ողջ ընթացքում 1000 աշխատատեղ ստեղծած լիներ, այսօր մեր գլուխը կտաներ այդ հերոսությամբ: Բայց, քանի որ ոչ նա, ոչ էլ այս իշխանությունները դեռ նման բնագծերի մասին կարողանում են միայն երազել, ապա ստեղծված իրավիճակում նրանց մնում է միայն շվարած շուրջները նայել: Իսկ Արարատ ցեմենտը դեռ ամենախոշորը չէ, Գագիկ Ծառուկյանի տնտեսական իմպերիայում: Բանն այն է, որ ի տարբերություն ՀՀԿ-ական օլիգարխների, Գագիկ Ծառուկյանի գործունեությունը չարչիությամբ չի սահմանափակվում՝ առնել-ծախելով: Նա խոշոր արտադրող է, ընդ որում՝ տեղական արտադրող, ինչը նշանակաում է նաև՝ խոշոր գործատու: Ինչ է անելու ՀՀ կառավարությունը, եթե Արարատ ցեմենտին հետևեն մյուս ձեռնարկությունները, կկարողանա՞ դիմագրավել սոցիալական խնդիրների լրացուցիչ ճնշումներին, կկարողանա՞ առնել արտագաղթի հերթական մասսայական ալիքի առաջը, խուսափել սոցիալական բունտերից: Հավանաբար հենց այս հեռանկարն էլ շփոթության է մատնել իշխանություններին, որոնք ծրագրել էին մինչև նախագահական ընտրություններ Հայաստանը ներկայացնել որպես դրախտավայր՝ թոշակներ բարձրացնել, գներ իջեցնել, գազի, ջրի, էլեկտրաէներգիայի գին չբարձրացնել և այլն: Ահա և վտանգվում է այդ պսպղուն ծրագիրը: Մյուս կողմից էլ՝ չեն կարողանում չքաղաքականացնել ցեմենտի գործարանի կանգնելուն ու կապ են փնտրում Սիվիլիթասի հետ: Որ այդ կապն անշուշտ կա, ոչ ոք չի էլ կասկածում, բայց ինչպե՞ս դա ասել հասարակությանը, ինչպե՞ս ներկայացնել, որ ԲՀԿ-ի գործողությունների տրամաբանությունը շատ էլ չերևա և հասարակությունն ի դեմս ԲՀԿ-ի, լուրջ դերակատարի չտեսնի քաղաքական դաշտում: Սա ոչ պակաս դժվարին խնդիր է, քան սոցիալական բունտերի դեմն առնելը: Որովհետև, եթե ԲՀԿ-ն հաղթող դուրս գա այս մենամարտում և իր լծակներով (իսկ Օսկանյանի պարագայում նաև քաղաքական լծակներով) իշխանություններին պարտադրի հեռավորություն պահել իրենից, ապա նախագահական ընտրությունների ելքը կարող է ավելի վաղ որոշվել և ոչ հօգուտ գործող իշխանության:

Իշխանությունն, անշուշտ, հաշվարկել է այս ամենը: Բայց, այ, ելքը, ելքը չի գտնում և հենց դա է պատճառը, որ իշխանական լրատվամիջոցներն ու ծակպրոֆեսոր վերլուծաբանները անընդհատ զադնի-պերեդնի են դնում ու ոչ մի կերպ չեն կարողանում իրենց էշը ցեխից հանել:

Այսքան տանջվելու փոխարեն՝ նրանք լավ կանեին հետևել հենց Ծառուկյանի առաջարկին՝ հնարավորինս լայն համագործակցություն քաղաքական ուժերի հետ, նրանց ներուժի լիարժեք օգտագործում՝ երկրի առջև կանգնած խնդիրները համատեղ լուծելու համար: Փոխարենը գնում են լրացուցիչ սրացումների, ավելորդ տեղը հայտնվում օտարերկրյա դիվանագետների ուշադրության կենտրոնում, երկիրը դնում նորանոր ճնշումների սպառնալիքի տակ:

Մի պահ իրար կողքի դրեք 2 միլիոն եվրոն, որի շրջանակներում իբր անօրինականություններ է թույլ տվել Սիվիլիթասը, և այն ողջ կապիտալը, որ մեկ արտահայտությամբ կոչվում է երկրի հեղինակություն: Իհարկե անհեթեթություն է իշխանության արածը, իհարկե սա քաղաքական ենթատեքստ ու հիմք ունի, իհարկե սա քաղաքական հետապնդում է: Այլապես ինչո՞ւ հնարավոր չեղավ Օսկանյանին հրավիրել ոչ թե ԱԱԾ, այլ Կենտրոնի հարկային բաժին և բարեկամաբար խնդրել՝ մեկ զեկուցագրի սահմաններում բացատրել իրավիճակը, որ նաև իրենց հասկանալի դառնա, թե որտեղից եկան այդ փողերն ու ուր գնացին:

Սեփականության վերաբաշխման գործընթացն անխուսափելի երևույթ է, հարիր բոլոր հասարակություններին, իսկ վայրի կապիտալիզմի ճիրաններում կեծկեծող հասարակություններին առավել ևս: Այդ պրոցեսն ընթանում է ամեն օր, ամեն ժամ, իշխանությունների փոխվելու հետ՝ դառնում ավելի զգալի: Մենք իրավունք չունենք տրվելու դրան, լրացուցիչ խթանելու այն ու գեներացնելու: Դա կարող է մեզ համար շատ տխուր ավարտ ունենալ: Սեփականության վերաբաշխման Ճիշտ ճանապարհը ազատ մրցակցությունն է և այդ մրցակցության շնորհիվ բիզնեսի բնագավառում առավել շնորհալիներին ու հաջողակներին ի հայտ բերելը: Ուժային ցանկացած միջամտություն այս հարցում ոչ մի տեղ չտանող ճանապարհ է:

Մեր ժողովրդին, մեր բանակին, սփյուռքի մեր հայրենակիցներին վստահության մթնոլորտ է անհրաժեշտ, մի բան, որ չի կարելի երբեք ձեռք բերել այսպիսի ՙաննախադեպ՚ խայտառակ ընտրություններով, այսպիսի անընդունելի կերպարներին իշխանության բարձրագույն օղակներում պահելով ու գուրգուրելով: Սա վերարտադրության մոլուցք է, որ նույնիսկ հեռավոր կապ չունի կայունություն և վստահություն եզրույթների հետ:

Էդիկ Անդրեասյան  

Print Friendly and PDF

Այս խորագրի վերջին նյութերը

Էլի ինչ–որ ֆռռիկներ են խաղում ժողովրդի գլխին

Էլի ինչ–որ ֆռռիկներ են խաղում ժողովրդի գլխին

Հունիս 30, 2015 15:10 Սերժ Սարգսյանից ու Հովիկ Աբրահամյանից ո՞վ է ճիշտն ասում, և ի՞նչ միջոցներ են դրանք։
Ինչո՞ւ են մարդիկ այդքան վախենում քաղաքականացման «բոբոյից»

Ինչո՞ւ են մարդիկ այդքան վախենում քաղաքականացման «բոբոյից»

Հունիս 30, 2015 14:08 Խնդիր կարող են ունենալ միայն Սերժ Սարգսյանն ու իշխող խումբը։
Վլադիմիր Գասպարյանի «լույսը» կտրեցին

Վլադիմիր Գասպարյանի «լույսը» կտրեցին

Հունիս 30, 2015 12:58 Առաջին հովհարային անջատումը հասավ հենց Ազատության հրապարակ։
Որտեղ «1in.am»-ն, այնտեղ Բաղրամյան 26-ի ձեռքը...

Որտեղ «1in.am»-ն, այնտեղ Բաղրամյան 26-ի ձեռքը...

Հունիս 30, 2015 01:45 ... խորհրդանշական գործառույթը կատարում է Բաղրամյան պողոտան:
Բռնության առումով կարևոր դեր է խաղում սահմանադրական փոփոխություններով վերարտադրության ցանկությունը

Բռնության առումով կարևոր դեր է խաղում սահմանադրական փոփոխություններով վերարտադրության ցանկությունը

Հունիս 29, 2015 18:20 Բաղրամյանը հանրության կողմից ավելի ընդունելի որոշում է։
Վայելե՛ք. ձեր «հանճարեղ ներկան»...

Վայելե՛ք. ձեր «հանճարեղ ներկան»...

Հունիս 29, 2015 14:30 Ոմանք շատ ուզեցին, որ «Ո՛չ թալանին»-ն անղեկ լինի։
Արսեն Ջուլֆալակյան. «Վստահ եմ՝ շատերը կլինեին այսօր Բաղրամյանում»

Արսեն Ջուլֆալակյան. «Վստահ եմ՝ շատերը կլինեին այսօր Բաղրամյանում»

Հունիս 29, 2015 10:38 Ազգային հավաքականը բացակայում է ՀՀ-ից։
Չհաջողվեց մեծ պառակտում մտցնել ժողովրդի մեջ

Չհաջողվեց մեծ պառակտում մտցնել ժողովրդի մեջ

Հունիս 28, 2015 22:00 Իշխանությանը, ոստիկանությանը և իշխանական սազանդարներին։
Ընդամենը՝ բառախաղ

Ընդամենը՝ բառախաղ

Հունիս 28, 2015 00:29 Բաղրամյանի ասֆալտն ու բորդյուրը ավելի հարմար էին, քան էս փափուկ բարձը, որ դրվեց մեր գլխի տակ։
«Ոչ թալանին» կարգախոսը, պայքարը թալանչիների դեմ, չեն կարող քաղաքական չլինել

«Ոչ թալանին» կարգախոսը, պայքարը թալանչիների դեմ, չեն կարող քաղաքական չլինել

Հունիս 26, 2015 18:13 Շատ են վախենում այդ քաղաքական երևույթից...
Խաչատուր Սուքիասյանը կողմ է Ազատիչի հետ երկխոսությանը. հոգեհարազատ ոճ է

Խաչատուր Սուքիասյանը կողմ է Ազատիչի հետ երկխոսությանը. հոգեհարազատ ոճ է

Հունիս 25, 2015 11:47 Գլխավոր բանակցող Ազատիչի մոտ. կուկլա գործ:
Արսեն Ավակով. «Թերմոս` սառը թեյով»

Արսեն Ավակով. «Թերմոս` սառը թեյով»

Հունիս 24, 2015 10:06 Մենք մեզ հետ ճամբար տարանք ամուր կամքը դեպի ազատություն: