Կարծիք

Հուլիս 31, 2012 08:52

Նախագահական ընտրությունները միայն միջոց են

Նախագահական ընտրությունները միայն միջոց են

Որքան մոտենում են նախագահական ընտրությունները, այնքան ավելի նյարդային են դառնում նրանք, ովքեր պատրաստվում են հակառակ ժողովրդի կամքի մնալ իշխանության: Համաձայնվեք, որ դա շատ ավելի բարդ եւ դժվարին գործ է, քան կարծում են նրանք, ովքեր ընկնելով քարոզչամեքենայի ազդեցության տակ, դեռ մտածում են, թե իշխանություններն ինչ ցանկանան, այն էլ կարող են անել: Իրականում ամեն ինչ շատ ավելի բարդ է եւ նույն իշխանության ներսում տիրող անհասկանալի եւ որոշ իմաստով զվարճալի իրավիճակը վկայում է հենց այդ մասին:

Ի դեպ, որպես կանոն, բռնապետությունները տապալվում են այն ժամանակ, երբ ամենաքիչն են դրան հավատում եւ սպասում: Իշխանությունները մայիսի 6-ի, լույս 7-ի գիշերը իրենց երջանիկ էին զգում: Նրանք արդեն հավատացել էին, որ ամեն ինչ գնալու է հալած յուղի նման: Այլ կերպ ասած, ինչ որ ցանկանան անել, անելու են, եւ որեւէ մեկի մտքով չի անցնելու դեմ կանգնել դրան: Ընդամենը կարճ ժամանակ պահանջվեց հասկանալու համար, որ ամեն ինչ այնպես չէ, ինչպես կարծում էին Սերժ Սարգսյանի երիտխորհրդականները, եւ նրանք, ովքեր ընկել էին նրանց գեբելսյան քարոզչամեքենայի տակ:

Պայթեցված «ական»–ավոր գործիչները, ՀՀԿ-ական կարկառուն գործիչների միջեւ ընթացող բարձր ինտելուկտալ բանավեճը, «Հարսնաքարի» դեպքերը, ինչպես նաեւ մի շարք այլ իրադարձություններ հուշում են, որ իշխանական մեքենան լուրջ խնդիրներ ունի: Այնքան լուրջ, որ առաջիկա նախագահական ընտրություններին կարող է եւ չհասնեն: Այստեղ ամեն ինչ կախված է այն քաղաքական ուժերից, ովքեր պայքարում են երկիրն այս խայտառակ իրավիճակից դուրս բերելու համար:

Հայաստանին առաջընթացի համար միայն ձեւական իշխանափոխություն չէ պետք: Ոչինչ չի փոխվի, եթե բարոյահոգեբանական իրավիճակը մնա նույնը, բայց նախագահի պաշտոնում մեկին փոխարինի մյուսը, թեկուզ եւ քաղաքական այլ ճամբարից: Հայաստանի թիվ մեկ խնդիրը բարոյալքումն է եւ դրանից բխող հետեւանքները: բարոյականությունը, արժանապատվությունը մղվել է ետին պլան:

Լինենք անկեղծ. չի կարող մի երկրում առաջընթաց լինել, եթե այդ հասարակությունը հանդուրժում է, որ այսօր պատգամավորական աթոռներին հայտնվեն մարդիկ, ովքեր մի ժամանակ իրենց զգեստները պատառոտելով քննադատում էին Սերժ Սարգսյանին, իսկ հիմա նրա ղեկավարած կուսակցության կազմում դարձել են պատգամավոր:

Չի կարող առաջընթաց լինել մի երկրում, որտեղ գլխավոր դատախազը ոչնչի առաջ կանգ չի առնում՝ իր եղբորն ու ընկերոջը պատգամավոր դարձնելու համար: Իսկ որ ամենակարեւորն է՝ չի կարող առաջընթաց լինել մի երկրում, որտեղ ճամբարից ճամբար անցնելը համարվում է շատ նորմալ մի գործ: Ընդ որում, ճամբարից ճամբար հոսքը տեղի է ունենում, երբ իշխանություն է փոխվում: Այլ կերպ ասած, քանի դեռ մենք նորմալ ենք վերաբերում նրանց, ովքեր պաշտոններ են զբաղեցնում սկսած Կարեն Դեմիրճյանի ղեկավարման ժամանակներից, ապա չենք կարող առաջընթաց պահանջել; Նման երկրներում լավագույն դեպքում լճացում է լինում:

Հավատացե՛ք, գրոշի արժեք չի ունենա նախագահական ընտրություններում Սերժ Սարգսյանի հնարավոր պարտությունը, եթե նրա այսօրվա թիմակիցները օճառները ձեռքներին հայտնվեն հաղթող կողմի ճամբարում եւ լավ-լավ տեղեր զբաղեցնեն:

Հայաստանին արմատական փոփոխություններ են անհրաժեշտ: Իսկ նախագահական ընտրությունները պարզապես պետք է միջոց լինեն այդ փոփոխություններն իրականություն դարձնելու համար:

Մենք պետք է ուժ գտնենք խոստովանելու, որ արտագողթողների գերակշիռ մասը երկրից հեռանում է ոչ թե այն պատճառով, որ չի կարողանում ամենօրյա հացը վաստակել, այլ որ հոգնել են այն մթնոլորտից, որ այսօր առկա է Հայաստում:

Մարդիկ հոգնում են բյուրոկրատական ապարատի քաշքշուկներից, հոգնում են կաշառակեր պաշտոնյաներից, հոգնում են ցինիկ եւ մեծամիտ գործատուներից, որոնց համար մարդուն վիրավորելը եւ ստորացնելը հետաքրքիր զբաղմունք է դարձել: Մարդիկ հեռանում են, քանի որ ամեն քայլափոխի լարվածության մեջ են, որ իրենց չքցեն, չխաբեն կամ չթալանեն:

Հայաստանին շտապ օգնություն է անհրաժեշտ եւ այդ օգնությունը պետք է ցուցաբերվի հենց այսօրվանից: Չի կարելի պարապ նստել եւ սպասել նախագահական ընտրություններին: Եթե սպասենք, ապա մթնոլորտն ավելի կկեղտոտվի: Հիմա էլ այդ գործընթացը շարունակվում է, քանի որ հայտնվում են տարատեսակ, այսպես կոչված, քաղաքացիական նախաձեռնություններ, որոնց նպատակը մեկն է` պղտորել ջրերը, նպաստելով իշխանությունների վերարտադրությանը:

Իրոք ժամանակն է կարգի բերել այս բազմաչարչար երկիրը, որ անբարոյականությունը նորմալ երեւույթ չլինի, որ խաբելը եւ քցելը հերոսություն չհամարվի, որ կաշառք վերցնելը լավ տղու պահվածք չլինի, որ մարդուն ստորացնելն ու արժանապատվությունը վիրավորելը համարվեն ծանրագույն հանցանքներ:

Վարդան Մխիթարյան     

Print Friendly and PDF

Այս խորագրի վերջին նյութերը

Էլի ինչ–որ ֆռռիկներ են խաղում ժողովրդի գլխին

Էլի ինչ–որ ֆռռիկներ են խաղում ժողովրդի գլխին

Հունիս 30, 2015 15:10 Սերժ Սարգսյանից ու Հովիկ Աբրահամյանից ո՞վ է ճիշտն ասում, և ի՞նչ միջոցներ են դրանք։
Ինչո՞ւ են մարդիկ այդքան վախենում քաղաքականացման «բոբոյից»

Ինչո՞ւ են մարդիկ այդքան վախենում քաղաքականացման «բոբոյից»

Հունիս 30, 2015 14:08 Խնդիր կարող են ունենալ միայն Սերժ Սարգսյանն ու իշխող խումբը։
Վլադիմիր Գասպարյանի «լույսը» կտրեցին

Վլադիմիր Գասպարյանի «լույսը» կտրեցին

Հունիս 30, 2015 12:58 Առաջին հովհարային անջատումը հասավ հենց Ազատության հրապարակ։
Որտեղ «1in.am»-ն, այնտեղ Բաղրամյան 26-ի ձեռքը...

Որտեղ «1in.am»-ն, այնտեղ Բաղրամյան 26-ի ձեռքը...

Հունիս 30, 2015 01:45 ... խորհրդանշական գործառույթը կատարում է Բաղրամյան պողոտան:
Բռնության առումով կարևոր դեր է խաղում սահմանադրական փոփոխություններով վերարտադրության ցանկությունը

Բռնության առումով կարևոր դեր է խաղում սահմանադրական փոփոխություններով վերարտադրության ցանկությունը

Հունիս 29, 2015 18:20 Բաղրամյանը հանրության կողմից ավելի ընդունելի որոշում է։
Վայելե՛ք. ձեր «հանճարեղ ներկան»...

Վայելե՛ք. ձեր «հանճարեղ ներկան»...

Հունիս 29, 2015 14:30 Ոմանք շատ ուզեցին, որ «Ո՛չ թալանին»-ն անղեկ լինի։
Արսեն Ջուլֆալակյան. «Վստահ եմ՝ շատերը կլինեին այսօր Բաղրամյանում»

Արսեն Ջուլֆալակյան. «Վստահ եմ՝ շատերը կլինեին այսօր Բաղրամյանում»

Հունիս 29, 2015 10:38 Ազգային հավաքականը բացակայում է ՀՀ-ից։
Չհաջողվեց մեծ պառակտում մտցնել ժողովրդի մեջ

Չհաջողվեց մեծ պառակտում մտցնել ժողովրդի մեջ

Հունիս 28, 2015 22:00 Իշխանությանը, ոստիկանությանը և իշխանական սազանդարներին։
Ընդամենը՝ բառախաղ

Ընդամենը՝ բառախաղ

Հունիս 28, 2015 00:29 Բաղրամյանի ասֆալտն ու բորդյուրը ավելի հարմար էին, քան էս փափուկ բարձը, որ դրվեց մեր գլխի տակ։
«Ոչ թալանին» կարգախոսը, պայքարը թալանչիների դեմ, չեն կարող քաղաքական չլինել

«Ոչ թալանին» կարգախոսը, պայքարը թալանչիների դեմ, չեն կարող քաղաքական չլինել

Հունիս 26, 2015 18:13 Շատ են վախենում այդ քաղաքական երևույթից...
Խաչատուր Սուքիասյանը կողմ է Ազատիչի հետ երկխոսությանը. հոգեհարազատ ոճ է

Խաչատուր Սուքիասյանը կողմ է Ազատիչի հետ երկխոսությանը. հոգեհարազատ ոճ է

Հունիս 25, 2015 11:47 Գլխավոր բանակցող Ազատիչի մոտ. կուկլա գործ:
Արսեն Ավակով. «Թերմոս` սառը թեյով»

Արսեն Ավակով. «Թերմոս` սառը թեյով»

Հունիս 24, 2015 10:06 Մենք մեզ հետ ճամբար տարանք ամուր կամքը դեպի ազատություն: