Այլոց գործառույթներին անիմաստ միջամտելը։

ՍԴ նախագահ ինքնահռչակվելով՝ ի՛նքն է ոտնահարում սահմանադրական կարգը։

Բերանները ջուր են առել ու ծնկաչոք պաշտում են նրան...

Թիրախն էլ՝ ՍԴ նախագահը։

ՍԴ-ի լիազորություններին տիրանալը պատժվում է։

Ո՞րն է նման տարբերակված մոտեցման պատճառը։

Եվ այն երկար կյանք չի ունենա։

Ի՞նչ իրավական հիմքերի առկայությամբ են երկրից դուրս գալիս:

Խնդիր է դրված կոլեկտիվ հանցագործության միջոցով իշխանության ուզուրպացիա և սեփականության խոշորամասշտաբ վերաբաշխում իրականացնել։

Իշխանությունները կտրվում են իրականությունից և ի վիճակի չեն լինում ադեկվատ գնահատել երկրում ստեղծված իրավիճակն ու խնդիրները։

Բառախաղ՝ ՍԴ-ում հեղաշրջում անելու համար։

Նրա հրավերով էր պաշտոնին։

Այս բոլորին կա կապող մի հստակ «իզմ»՝ Տխմարիզմը։

Կարդացեք այս փաստերը, որպեսզի հետո անակնկալի չգաք։

Իրավական ուժ չի կարող ունենալ։

Էլի ինքնե՞րս պիտի մեզ վատություն անենք:

Դատական համակարգը «մաքրելուն» զուգահեռ առնվազն անհրաժեշտ է լուծել այս խնդիրները։

Մտահոգող է, երբ հանրային իրավագիտակցությունը խնդիրների միակ ու անփոխարինելի պատճառը տեսնում է Սահմանադրության ինչ-ինչ բառերի մեջ։