Սեպտեմբեր ամիսը վերջանում է, իսկ Շենգավիթում փոսերը մեծանում ու շատանում են։

Սեպտեմբերի 14–ից 18–ը գտնվելով Դոնեցկի և Լուգանսի ժողովրդական հանրապետություններում՝ «Մայր Հայաստանի» պատվիրակությունն ընդունելության արժանացավ պաշտոնական արարողակարգի բոլոր կանոններին համապատասխան։

Շուրջ 200-ամյա ուղղափառ այդ եկեղեցին 19-րդ դարում Գյումրիում կառուցված առաջին քարաշեն քրիստոնեական տաճարն է։

Աշխարհը փոփոխությունների անհրաժեշտության առջև է կանգնել։

Շարուրի փողոցում բաց է դիտահորը, որ կարծես թակարդ լինի. վարորդներին զգալի վնաս է հասցնում`ջարդուփշուր անելով մեքենաները։

Դիտահորերի խցանված լինելու պատճառով կոյուղատար համակարգը շարքից դուրս է եկել ու չի գործում, կոյուղաջրերը լցվում են հարակից շենքի նկուղներ, ինչպես նաև հարևանությամբ գտնվող ավտոտնակների հատականցքերից դուրս են գալիս` լցվելով փողոց և տարածելով գարշահոտություն։

Մեր քույրերի ու եղբայրների թափած արյունը զուր չպետք է լինի, նրանք չեն զոհվել հանուն ոչնչի:

Հաղորդումն սկսվել է Հայաստանի Հանրապետության հիմնով։

Ես եմ Հայաստանի Հանրապետությունը:

Զատուլինին հանդիպելն այս ամենի համատեքստում շատ կարևոր էր։ Դա ուղերձ էր այն մասին, որ Հայաստանը Նիկոլ Փաշինյանը չէ։

Քննարկում քաղաքագետներ Երվանդ Բոզոյանի և Ստեփան Դանիելյանի հետ։

Աննա Վարդապետյանը իր ծառայողական առօրյայում մինչ օրս առաջնորդվում է այս պարագայում իրավազուրկ նախկին գլխավոր դատախազ՝ Արթուր Դավթյանի հրամանով:

Այդ ներդրումների գլխավոր նպատակը, Հայաստանն առավելապես թուլացնելն է և Ադրբեջանն ուժեղացնելը, որպեսզի իրենք այդ երկրի միջոցով հոգան իրենց կարիքները:

Իսհակը զոհերին վերաբերվել է ստրուկների պես, իսկ որոշներին վաճառել է ԻՊ գրոհայիններին՝ իմանալով, որ նրանք ենթարկվել են մահվան կամ դաժան սեռական բռնության:

Աղոթեք նրանց հոգու հանգստության համար։

Ինչո՞ւ են սկսել պետական հիմնարկներում Ադրբեջանի ու Թուրքիայի ժամանակը ցույց տալ․ գուցե ուզում են ասել, որ Հաաստանի կառավարությունը զավթված է այդ երկրների կողմի՞ց։

Տեր իմ, անվտանգ ու կանգուն պահիր Հայաստանի Հանրապետությունը, ժողով ու անփորձանք պահիր մեր ժողովրդին։

Դատարանի որոշումը չի կատարվում։