Նիկոլ Փաշինյանը մտնում է իր ու Հայաստանի համար դրամատիկ զարգացումների փուլ։

Նիկոլ Փաշինյանին 4 տարվա ընթացքում հաջողվեց հաղթող ազգին դարձնել պարտված ու վախեցած ժողովուրդ։ Այլ կերպ ասած՝ «հպարտ»։

Իրանը տեսնում է, որ Հայաստանի օտարածին իշխանությունները խճճել են բոլոր կողմերի շահերը։

Ագրեսոր թշնամու հետ այսքան սինխրոն, այսքան քստմնելի, այսքան ակնհայտորեն ծառայասեր, իսկ Սփյուռքի հանձնակատարը լուռ է, գուցեև՝ գործակից:

Սա ուղիղ ապացույց է, որ խաղաղության պայմանագրի երկու տարբերակներից ավելի հայանպաստ է ռուսական տարբերակը, որտեղ Անկախ Արցախի հարցը փակված չէ։

2021 թվականին ստեղծվեց նոր մասնագիտացած դատարան մինչդատական քրեական վարույթի նկատմամբ դատական վերահսկողության գործերով, հանրության կողմից հայտնի «Կալանքի դատարանը»:

Այս ֆոտոն ֆիքսում է այն պահը, երբ Իրանի արտգործնախարարն ասում է կապանցիներին՝ մի վախեցեք, մենք այստեղ ենք, ձեր անվտանգությունը մեր անվտանգությունն է։

Իրանի գերակտիվությունը Ադրբեջանի ուղղությամբ՝ ուժի ցուցադրման, քաղաքական և տեղեկատվական բնույթի հստակ հայտարարությունների ձևով, բնականաբար պատահական չեն։

Նույնքան անբարոյական է այն մարդը, ով անհաղորդ հայացքով հետևում է, թե ինչպես են իր գործընկերները քաշքշում ու ասֆալտին գցում զոհվածների ծնողներին ու ոչինչ չի ձեռնարկում։

Հայաստանը Մոսկվայի ու Վաշինգտոնի արանքում մատաղացու գառ սարքելը հանցագործություն է հայ ժողովրդի նկատմամբ։

Եթե այս երկրում ոչ ոք չզբաղվի քաղաքականությամբ, պարզ է, որ դրանով կզբաղվի Ադրբեջանը։

Էրդողանի այս բաց խաղը մահացու է դարձրել Փաշինյանի գործունեության ողջ տրամաբանությունը։

Այ դրա համար էլ բրիտանացին լավ է ապրում, մենք՝ վատ, որովհետև էնտեղ մի հարկային անարդյունավետ փոփոխության պատճառով վարչապետ է հրաժարական տալիս, իսկ մեզ մոտ պետության կեսը հանձնում են, բայց մնում են։

Հաագայի դատարանում փոխհատուցում պահանջել Ղարաբաղի համար։

Հայաստանի ու Արցախի գոյության երաշխավորները դժգոհ են ՀՀ օրվա իշխանությունների վարած քաղաքականությունից, իսկ Թուրքիան (Ադրբեջանն էլ հետը) ու Արևմուտքը՝ գոհ։

Արդյոք ՀՀ ԱԱԾ-ն հովանավորո՞ւմ է քաղաքական կուսակցության անդամ հանցագործին։

«Ամուլսարի պահապանները», որոնք «դիրքավորվել էին» սարի մատույցներում ու թույլ չէին տալիս մոտենալ հանքավայրին, հիմա մեծամասամբ ամեն ինչով զբաղված են, բացի Ջերմուկի մոտ իրական դիրքեր պահելուց։

Անվտանգության համակարգի փոփոխությունները լեզվի ճարտարության, ստի ու կեղծիքի մրցավազքի հետ են խառնել։