Հայաստանն ընդամենը մեկ խնդիր ունի՝ անունը Նիկոլ է։

Հելեք գնացեք ձեր մարզեր` սահման փահեք։

Էլ ավելի ուշագրավ է իսպանական, ինչպես նաև ոլորտային մամուլում հայտնված պռեսս-ռելիզը։

Եկե"ք Կառավարության շենքի մոտ։

Մենք իրանց համար էլ ենք պայքարում, բայց գոնե տենց անտարբեր ու, չգիտեմ` ինչ ասեմ` այդպես չպահեն։

Այս ֆոնին կարևոր է ուշադրություն դարձնել Հայաստանում ընթացող իրադարձություններին։

Ուղղակի ասում են «հայկական արբանյակ», և ժողովրդի ուղեղում արդեն «Աստղային պատերազմներ» ֆիլմի տեսարաններն են։

Նույնիսկ մեր պատմության մեջ։

Հարգելիս, քանի էս խելքին եք, հա էլ քցված եք լինելու, հասկացիր, թեպետ քեզ անգամ ձեր Նիկոլը չի հասկացել։

Ընդամենը մի քիչ համբերություն և վճռականություն է պահանջվում բոլորիցս:

Ողջ օրը` արևին, թե անձրևին, ցրտին, թե շոգին նրանք մեզ հետ հավասար քայլում են, վանկարկում ու պայքարում հայ մնալու, հայրենիք ունենալու համար։

«Արցախի հանձնում» ընկերության բաժնետեր-փայատերերից են նաև ոստիկանները, քննիչները, դատախազներն ու շատ դատավորներ։

Սա այն հարցադրումն է, որի պատասխանը պիտի հուզի բոլորին, հակառակ դեպքում, մենք կավարտենք մեր պատմությունը այնպես, ինչպես այն ավարտեց արևմտահայությունը 1915-ին:

Ալիևին «խաղաղեցնելու» Նիկոլ Փաշինյանի քայլերը դառնալու են նոր ավերածությունների պատճառ։ Բրյուսելյան դավադրությունը Հայաստանի ու Արցախի դեմ ուղղված մեծագույն դավաճանություն է։

Նույնիսկ ոստիկանները չեն պոկում Արցախի դրոշը։

«Որտեղ հաց, էնտեղ՝ կաց» կարգախոսն է տիրում նաև ոստիկանության, քննիչների, դատախազների, շատ դատավորների ուղեղներում։

Աստված չանի վիրավոր առյուծի դիմաց որպես բորենի հայտնվես, իմացի՛ ամեն հայրենիք կորցնող հայ կին, վիրավոր առյուծի ուժ է ունենում, որ լավ է բորենու չհանդիպի, լավ է չհանդիպի։

Արփի դու դեռ բայղուշությունից ես խոսում հա՞։