Խորհրդարանում սեղմած կոճակի, լուռ մնալու, անօրինականությունները չդատապարտելու համար բացատրություններ են տալու ու ոչ միայն։

Ի՞նչն է որոշիչ լինելու Արցախի հարցով առաջիկա հանգուցալուծման մեջ. ներքի՞ն քաղաքականությունը, թե՞ աշխարհաքաղաքականությունը։

Եթե մեր երկրում Սահմանադրական դատարանի նախագահն է անպաշտպան, ապա մենք՝ յուրաքանչյուրս, վտանգված ենք:

Պահանջ կա բանսարկուների և մատնիչների։ թիվ մեկ թեկնածուն Արման Բաբաջանյանն է։

«Սիրո և հանդուրժողականության» թիրախում մեր ընտանիքն է հայտնվել, բայց ես սա ընդամենն արձանագրում եմ սոսկ փաստի, այլ ոչ տրտնջալու համար։

Գործող իշխանությունը որոշեց գնալ բոլշևիկների լավ փորձված ճանապարհով՝ ինչ-որ մի նորօրյա «Պավլիկ Մորոզովի» կեղծ մատնությամբ հերթական մատից ծծած քրեական գործը հարուցելով Հրայր Թովմասյանի նկատմամբ։

Մասկվա-Բաքու-Անկարա եռանկյունում Հայաստանի շահը հնարավոր կլինի ապահովել բացառապես ճշգրիտ քաղաքականություն վարելու արդյունքում:

Իրավական ու բարոյական կարմիր գծերը չպետք է տրորվեն։

«Դուխով» բառը ստուգաբանվեց՝ «փոքրոգի», ով թիրախ է դարձնում դատավորի աղջիկներին և ծեր հորը։

Ու այսքանից հետո որևէ մեկը կարո՞ղ է ազնվորեն համոզմունք ունենալ, որ Հրայր Թովմասյանի նկատմամբ իրականացվողը քաղաքական հետապնդում չէ։

Դուք ինչո՞ւ եք այսքան որբ ու անհայրենիք, ով ձեզ այդպիսին ծնեց, դարձրեց, դաստիարակեց:

Նիկոլը բառացի ու տառացի, դե ֆակտո ու դե յուրե թքում է Հայաստանի Հանրապտության ճակատին։

Սա նշանակում է, որ իրենք պատրաստվում են կա՛մ իշխել հավերժ, կա՛մ կուտակել այնքան, որ հասցնեն թռնել Հայաստանից։

Նիկոլ ջան, արագի մեջ ուղղիչ-աշխատանքային գաղութներն էլ սարքի, որ երբ քո ու քոնոնց հերթը գա պատասխան տալու, իզուր ժամանակ չկորցնեն քեզ ու քոնոնց պատժողները:

Այ դիշովկա՛, ըտենց լավ չի, Հրայրի ավտոն գնա, մեխով խազի:

Մեզ համար սեփական ավիացիա ունենալն առնվազն անհրաժեշտություն է:

Չեմ զարմանում, քանզի հետևողականորեն վերացվում են բարոյականության բոլոր նշմարելի և աննշմարելի գծերը։

Մի կողմից գիտենք՝ մեծ երազանքները մեծ հնարավորություն են ընձեռում։ Մյուս կողմից վստահ ենք՝ «հալվա՜, հալվա՜ ասելով բերանդ չի քաղցրանա»։