Բաբայանի այդպիսի վերադարձը Ղարաբաղ չափից դուրս անցանկալի էր Հայաստանի այսօրվա իշխանությունների համար։

Վաղվանից սկսում ենք կազմակերպչական աշխատանքներն այս հարցով մեծ հավաք կազմակերպելու ուղղությամբ:

«Մե՜ծ զուգարանները միացրել, աղոթարան ենք սարքել»,–պատմել է պաշտոնյայի տղա երեխան։

Ցուցակի մի քանի լրատվամիջոց որևիցե վստահություն չեի ներշնչում։

Մենք թևակոխել ենք հին էլիտայի մայրամուտի փուլը...

Համոզված եմ՝ հասարակությունը ճիշտ է գնահատել գեներալի խոսքը և իր հետևություններն արել։

Ճռռռռռռռռռռռռռռռռռռռռռռռռ շոգ է լինելու։

Երդվել է, որ մեծանա՝ թուրքից իր վրեժը կլուծի:

Սա ողբալու բան է, ոչ թե երջանկանալու...

Երբ ինչ–որ մի երկիր ընդունում է դա, այդ կապակցությամբ ուրախությունից պարելու իմա՞ստը...

Հիմա այդ նույն Արտակը Քոչարյան է քննարկում, որին մի քանի տարի առաջ տեսնելու համար կարող էր նույնիսկ ինքնախարազանվել:

Ու գլուխդ հանգիստ քո համար ֆռֆռում:

Սամվել Բաբայանը կենդանի հերոս է:

Կամքի այդ կենտրոնացման արդյունքում մենք շահեցինք պատերազմը:

Եվ ոչ մի հակափաստարկ։

Դրանց բոլորի մանկության բյուրեղյա երազանքը էս է եղել...

Պետք էր ցույց տալ՝ բանակը կարգի բերելու համար մեզ Սամվել Բաբայանը պետք չէ...

Քաղաքական դաշտը ոմանց հոր բոստա՞նն է։