Արմեն Աշոտյան,Գալուստ Սահակյան, Մանվել Բադեյան, Սուքիաս Ավետիսյան...

Ինչո՞ւ ենք մեր խնդիրների լուծումները փնտրում դրսում և արժանապատիվ վերաբերմունք պահանջում աշխարհից, երբ թույլ ենք տալիս, որ մեր երկիրն աշխարհին ներկայացնի մարդ, ում «պոնչո» են անում թուրքերը...

«Հերթական լարվածություն սա համարելը, կարծում եմ, անբարոյական է»։

Բ26-ում նստած մարդը, փաստացի, ամբողջությամբ կորցրել է իրականության զգացողությունն ու ադեկվատությունը:

«Նա ավելի հակված է գնալ ՀՀԿ երիտասարդ «սաքուլիկների» հետ Նոր տարի նշել, քան Գյումրի գնալ կամ սգո օր հայտարարել»։

Չի կարելի այս աստիճան անմարդկային քայլ կատարել, ազգի վիշտն ու ցավը կապել ինչ-որ քաղաքական կեղտոտ խողերի հետ։

«Իմ ամեն մի արարքը բացատրություն ունի: Ուղղակի ձեզնից ոչ ոք չուզեց դրանք իմանալ և հասկանալ»:

Մնում է այն ապամոնտաժել, որ չթափվի մեր գլխին, ու չցնցի երկիրը։

Հայաստանյան իշխանությունների ստրկամիտ ու նվաստացուցիչ պահվա՛ծքն առաջացրեց մարդկանց ցասումը։

Պետք է սկսել ակտիվ հանրահավաքային պրոցես իշխանափոխության հասնելու նպատակով:

Պարոնա՛յք իշխանավորներ, անմեղսունակ մարդկանցից և անգործունյա իշխանավորներից սպասելիքներ չկան։

Ոչ միայն «վերջին բոլշևիկը» մեզ պետք չէ, այլ նաև ռուսներին պետք չէ՝ ոչ որպես գործընկեր, ոչ էլ՝ տեղապահ:

Օրվա իշխանությունը վերջին տարիներին և հատկապես անցած մեկ տարում անբռնազբոսիկ ձևով ցուցադրեց իր իրական պատկերը և նկրտումները ամեն գնով և ձևով մնալ բազկաթոռին և վերարտադրվել։

Վիճակն ավելի քան լուրջ է, և ժամանակ ձգելու պարագայում կարող է ստացվել այնպես, որ փրկելու բան չի մնա:

«Բայց վերջին շրջանի իրադարձությունները ռուսների համար էլ բացեցին Սարգսյանի իրական դեմքը, ու նրանք հասկացան, որ նա այն մարդը չէ, ում հետ կարելի է կամ արժե աշխատել»։

Ակնհայտ է, որ իշխանափոխության իրականացման առավել հարմար տարբերակը փուլային, ոչ ռադիկալ կերպով այն իրագործելն է:

Սրանց թվում է, թե իրենք իշխանության են եկել միայն փող աշխատելու առաքելությամբ։

«Հանրահավաքները պետք է դառնան ավելի մարդաշատ և ավելի հաճախակի, շտաբներն ավելի ակտիվ պետք է գործեն, ընդդիմությունն էլ արդեն պիտի պատրաստ լինի ամեն պահի վերցնելու իշխանությունը»։