Երկու տարի երկրի վարչապետի պաշտոնը զբաղեցնող հիստերիկն առնվազն պետք է ամաչեր:

Ինքը ե՞րբ է գիտակցելու, որ վարչապետի պարտականություններն ուրիշ են։

Այս անգամ մեղավոր են կարգվում լրատվամիջոցները և ազատ խոսքը։

Փաշինյանի երազանքն իրականանում է, տնտեսությունը փլուզվում է։

Նիկոլ Փաշինյանը երբ գումար է փոխանցում, ուրեմն մի շահ կա տակը։

Եղբայրս անընդհատ զանգահարում էր և ասում, որ բուժումը դեռ չեն սկսել, չգիտեմ ինչի են սպասում:

Միլգրեմի գիտափորձը ցույց է տալիս, որ հասուն, նորմալ անձանցից շատերը հակում ունեն հետևել իրենց հեղինակություններին և կատարել այնպիսի գործողություններ, որոնք «սթափ» վիճակում երբեք չէին կատարի, և դա պետք է լավ հասկանալ այսօրվա քաղաքական իրողությունները լավ գիտակցելու համար։

Մի տգետ կար, ասում էր` վարակը նոր հնարավորություն է։

Քաղաքացիների կյանքը եթե ոչ կտրուկ, ապա աստիճանաբար կվատանա։

Ես սիրում ու գնահատում եմ կյանքը, ոչ թե պատրանքը։

Փաստորեն Էդմոն Մարուքյանն ընտրեց «կառափնարան» տանող ճանապարհը։

Արդյունքում այսօրվա համատեքստում ընկալվում է, որ Եվրոպայից ունենք աջակցություն ընթացող գործընթացում։

Էս անգամ անձնագրային տվյալներ չկան։ Մոտ հազար հոգու տվյալ կա։

ԼՀԿ-ականները ձգտում և ցանկանում են «դաշտը զբաղեցնել», քանզի այդ նույն դաշտը ծառայելու է Նիկոլ Փաշինյանին:

Սկսում ենք քաղաքական «շաբաթօրյակը»։

Մի մարոժնիյա, օրական քանի հատ կուզի, առնենք, ուտի, թե չէ մի հատ էլ բյուջեյից փող ենք դուրս գրում։

Կարող ենք արձանագրել, որ երեսուն տարվա ինքնիշխան ու անկախ Հայաստանն ունի կայացած դատական համակարգ։

Կորոնավիրուսային դիկտատուրան երկարաձգել է պետք՝ վիզ պետք է։