Շավարշ Գևորգյանի հյուրն է՝ քաղաքագետ Երվանդ Բոզոյանը։

Պաշտոնական Երևան գոյություն չունի, հայկական դիրքորոշում չկա:

Ֆիքսելու է՝ նախագահ Քոչարյանի մեծ ասուլիսը, Փաշինյանի դեպքում՝ դրա բացակայությունը:

Նա պատասխանել է լրագրողների հարցերին։

Ամբողջ աշխարհում մարդիկ իրենց մի թիզ հողը պահելու համար ամեն բան անում են, իսկ այս իշխանությունը միայն տալով է զբաղված։

Եթե Սյունիքի նկատմամբ ադրբեջանական ագրեսիա լինի՝ Իրանը կմիջամտի։

Նշվածը հակասում է ոչ միայն կամքի ազատությանը, այլև կյանքի և առողջության անօտարելի և բացառիկ իրավունքին:

Այսպիսի տեսակի հետևից է գնալու հայ մարդը, այդ տեսակին է վստահելու Ազգը:

Հիմա Հայաստանի ինքնիշխանությունը ավելի ցածր մակարդակի վրա է, քան Խորհրդային Հայաստանի:

Եթե մարդը չի ուզում պատվաստվել, ապա նրան չի կարելի պատային իրավիճակում կանգնեցնել։

Շուշան Պետրոսյանը վերջերս է վերադարձել Արցախից:

Մեկ տարի առաջ սկսված պատերազմը կարելի էր կանխել, եթե Հայաստանի իշխանությունները խելամիտ արտաքին ու ներքին քաղաքականություն վարեին:

Ներկա իշխանությունն ամեն ինչ արեց, որպեսզի պատերազմը դառնա անխուսափելի և մենք այդ պատերազմում կրենք պարտություն։

Եթե պետության նպատակը հասարակության առողջությունն է, պետք է խուսափի «գունագեղ» միջոցառումներից և գումարներն ուղղի պատվաստմանն ու թեստավորմանը։

Այսօր ընդդիմադիրների ներսում լիդերության պայքար կա:

Եթե չլիներ Ռուսաստանը, ապա ադրբեջանական բանակը կանգնած կլիներ Երևանի պատերի տակ:

Ո՞վ է պատասխան տալու այն բանի համար, որ Գորիս-Կապան ճանապարհին, Ալ լճերի հատվածում և Գեղարքունիքի հատվածում հեկտարներով տարածքներ են անցել Ադրբեջանին:

Իշխանություններն առաջ են մղում ադրբեջանական օրակարգը։