Այնքան շատ է խոսում, այնքան հաճախ` լեզվին զոռ տալու որեւէ առիթ բաց չթողնելով, որ երեւի ինքն էլ չի հիշում` ինչ է ասել նախորդ ու նախորդի նախորդ ելույթներում։

Աթոռի հետ համեմատում են Արցախն ու կշեռքի նժարի վրա ավելի ծանր կողմ տեսնում աթոռին։

Փաշինյանը հիմա սարսափով է պարզել, թե ինչ բեջուռա կենդանիներ են իր հենարանը հանդիսացող անգրագետ պողոսները։

Եթե Թունյանն ու իր նմանները ժամանակին «չէ» ասեին Նիկոլի գըմփ-գըմփ-հու ընտրություններին, ո՛չ իրենք այսօր կհայտնվեին անհարմար վիճակում, ո՛չ Նիկոլին մերժած մեծամասնությունը։

Թիվ մեկ «Պողոսին» չարժե նախանձել: Ալիքի գագաթին հայտնվելուց հետո գահավիժելը սարսափելի ցավոտ է լինում:

Մինչեւ հիմա Սորոսն էր դրամաշնորհներ տալիս, հիմա կառավարությունն է սպոնսորություն անում սորոսական ծրագրերին:

Արա Պապյանի նմանները որսացել են, որ Ամուլսարի հարցը շահարկելով կարող են գալ իշխանության: Դրա համար էլ Ամուլսարի դարդն են լացում՝ կոկորդիլոսի արցունքներ թափելով:

Թունյանը, կամա թե ակամա, «փչացրել» է Նիկոլ Փաշինյանին և նրա կառավարման ձևը: «Փչացրել» է երկու «հոդվածով»:

Թավշյա կառավարությունը վաղ թե ուշ պատասխան է տալու իր հանցավոր անփութության կամ միտումնավոր անգործության համար։ Առնվազն միջազգային արբիտրաժային դատարանում։

Եթե Փաշինյանը լեգիտիմության խնդիր չզգար, ապա չէր վախենա սեփական խմբակցությունից, որը, ինչպես պարզվում է, ականապատված է եղել իր համար։

Կյանքը ցույց է տվել, որ ոմանց վրա մոգական ազդեցություն է թողնում «ջերմուկ» բառը:

Նիկոլ Փաշինյանը մեկ տարի առաջ ինքն իրեն մտցրեց փակուղի և հիմա քաղում է սեփական սխալ որոշումների պտուղները։

Ժամանակին Նիկոլ Ամենակարողը տեղի-անտեղի, ամբախ-զամբախ դուրս տվող իր «պոլիփեդերին» բարեկամաբար խորհուրդ էր տալիս` մտածե՛ք, հետո խոսեք...

Խնդրահարույց իրավիճակը ողջ «լայնքով, երկայնքով և խորությամբ» ուսումնասիրելուց հետո հասկացել է, որ ինքը սխալ էր, իր ընդդիմախոսները` ճիշտ։

Փաշինյանը գրեթե ամենուր և ամեն հարցում կրկնում է 1–ին նախագահին։ «Մարտի 1»–ի հարցով նա նույնիսկ դարձել է Տեր–Պետրոսյանի քաղաքական փաստաբանը։

Փաշինյանը երեկ 1 ժամից ավելի ապացուցում էր, որ Նիկոլի նմանները վնասակար են մեր պետության համար, անհիմն քննադատողներ են և ուղղորդվում են ոչ ազնիվ նպատակներով։

Սա այն դեպքերից է, որոնց մասին ասում են` կո՛ւժ, քեզ ասեմ, կուլա՛, դու լսի։ «Սխալն ուղղելու ճամփան միշտ կա, կարեւորը՝ հայրենիքի ու նրա ժողովրդի նկատմամբ սերն անսպառ է»...

Փաշինյանի համար Ամուլսարը պարտված խաղ է ցանկացած որոշման պարագայում։ «Ժողովրդի» վարչապետի համար քաղաքական պարտությունը երաշխավորված է։