Այսօր նույն վարչախմբի արտգործնախարարը պնդում է, թե «Թուրքիայի նպատակը Հայաստանի հետ հարաբերությունների կարգավորումն է» և որպես ձեռքբերում անդրադառնում է Երևան-Ստամբուլ չվերթներին։

Հերիք չի գրպանահատություն անե՞ք։

Կառավարությունն իրոք մտահոգ է «օմիկրոնի» տարածմամբ և էական ռիսկեր է տեսնում, բայց նաև՝ լավ չի պատկերացնում նոր պայմաններում իր անելիքը։

Որպես խափանման միջոց ընտրված կալանքը կամ պատիժը կրելուն խոչընդոտող ծանր հիվանդությունների շարքին։

Աշխարհաքաղաքական այս խոշոր խաղերի և ահագնացող վտանգների մեջ, հայության երաշխավորված անվտանգության մասին մտածելն այսօր թիվ մեկ գերխնդիրն է:

Վարչապետ կոչեցյալը բացահայտ հայտարարում է, որ կառավարության անդամները, քպ-ական պատգամավորները, բոլորն իր ստրուկներն են։

Փաստորեն, դուք նպատակահարմա՞ր եք համարում հայ զինծառայողի զոհվելը։

Այս կիսագրագետ «կացնի» ուրվականը արդեն երկու տասնամյակ է պտտվում էր Հայաստանի գլխին։

Հիմա ՔՊ-ականների ելույթները լսելուց հետո ուզում եմ հարցնել՝ ձեր շեֆի էս հոդվածին ծանո՞թ եք։

Ճիշտ որոշում կայացնելու համար միգուցե կարևոր նշանակություն ունենա։

Հայաստանի Հանրապետությունը չի վիճարկել Փաշինյանի կողմից ներկայացված ո՛չ փաստական հանգամանքները, և ո՛չ էլ իրավական փաստարկները:

Սրա հրաժարականը պահանջողը պարտավոր չի ԱՄՀ հրաժարական պահանջել:

ՔՊ-ական կնգա՝ ԱԺ ամբիոնից ասածին ի պատասխան, կոչ եմ անում ընդդիմադիր պատգամավորներին ԱԺ ելույթներում, հարցուպատասխաններում Փաշինյանի փոխարեն օգտագործել Փաշօղլի, Փաշաև, Փաշա և դրա ազգանվան մյուս ձևերը։

Ամեն բան առավել քան պարզ է:

Եթե Նուրի փաշայի բաշիբոզուկների սվինների վրա օսմանցիների խամաճիկ ադրբեջանական կառավարությունը չհաստատվեր Բաքվում։

Էրդողանը իր ցեղասպան պապերի թեզն է պաշտպանում, Նիկոլն էլ է Էրդողանի ցեղասպան պապերի թեզը պաշտպանում։

Արտառոցն այն է, որ փողոցը դեռ ոտքի չի կանգնել:

Ինքն այն ժամանակ դիտում էր ոչ թե լուրեր, այլ իր տարիքին ավելի համապատասխան հաղորդումներ: