Հասկացել են, որ թուրքի հետ ինչքան էլ «բարեկամություն» անես, փայտը չպետք է ձեռքից բաց թողնես։

44-օրյա պատերազմի արդյունքում Հարավային Կովկասում աշխարհաքաղաքական դասավորվածության զարգացման նոր տրամաբանություն ձևավորվեց՝ հիմնականում ռուսական պատկերացումներով։

Այս նշված դիրքը նախկին Խորհրդային ներքին վարչական սահմանից 3,5 կմ խորքում է՝ մեր տարածքի մեջ։

Գերիների մասին մի բառ չկա հայտարարությունում` բայց իր խոսքում մի երկու բառ բարբաջեց, որ ներքին սպառման կոնտենտ արտադրող փեռֆեքթթիվիները ցիտեն։

Հոգեբանների համար բացատրելի է Նիկոլի անպառակտությունը։

Ոչ մի խոսք Արցախի ժողովրդի ապրելու իրավունքի և անվտանգության երաշխիքների մասին։

Ցավոք, բոլորս էլ դառնում ենք միայն Հայաստանի կործանման վավերագիրը։

Այդ թղթերը ժամանակ է տալիս մաքրելու զենքերը հաջորդ կրակոցի համար։

Մի՛ կարծեք, որ եթե ինչ-որ բան կտրուկ ու միանգամից չհանձնեց, ուրեմն «էս անգամ պլստացինք»։

Պետք է մոբիլիզացվենք, դիմադրենք, և թույլ չտանք մեր հայրենիքը մաս-մաս հանձնել թշնամուն։

Դրանց շրջանցումը ՀԱՆՑԱԳՈՐԾՈՒԹՅՈՒՆ Է, որը անխուսափելիորեն հանգեցնելու է քրեական պատասխանատվության:

Մինչև կոմունիկացիաների բացման պրոցեսը սկսելը բոլոր գերիների վերադարձը։

Նույնիսկ կարող են նոր պատերազմ հրահրել Հայաստանի դեմ։

Վախենում են ցանկացած փոփոխությունից:

Ո՞ւր են մեր պատկան մարմինները, որոնք չեն ծառայում օտարի շահերին, ինչո՞ւ չեն առգրավում այս խաղալիքները հայկական շուկայից։

Նիկոլ Անհողն ԱԺ ամբիոնից և իր վերջին մամլո ասուլիսի ժամանակ հայտարարում էր 40֊45 քառակուսի կիլոմետր տարածքի մասին...

Շշմելու է, թե ինչ աստիճան պետք է մարդ, էլ չեմ ասում երկրի ղեկավար, զերծ լինի տարրական ազգային և մարդկային արժանապատվությունից։

Քովիդի օրինակով մենք պարզ տեսնում ենք, որ պետությունը կազմակերպվածության այն մակարդակին չէ, որ կարողանա որևէ ոլորտում արդյունավետ ծրագիր իրականացնել: