Քոչարյանազերծված Հայաստանն Ադրբեջանի երազների իրականացումն է։

Երբ «հեղափոխականները» դառնում են իշխանություն և երկրի համար ստանձնում պատասխանատվություն, ապա նախկին «հեղափոխական» միֆերը, հանրային կաղապարները սկսում են իրենց դեմ գործել: Պատահական չէ, որ «հեղափոխությունները խժռում են սեփական զավակներին»:

Իսկ Հայ Ժողովրդի թիկունքում պալատական հեղաշրջում կազմակերպող բոլոր դավադիրները խստագույնս պատժվելու են օրենքի դիկտատուրայով:

Քաղաքագետը Նիկոլ Փաշինյանի նման մոտեցումը որպես դավաճանություն է որակում և պատասխան պահանջում նրանից։

Սա հանցավոր անգործության, դատապարտելի դիլետանտիզմի և մերժելի կառավարման ոճի արդյունք է։

Այս ամենն իրականում չի խոսում հայ-ռուսական հարաբերությունների բարձր մակարդակի մասին։

Հակառակ դեպքում ինքնասիրական նկրտումները որևէ իրական հիմք և արժեք չունեն:

Եղեք հանդուրժող և փորձեք Ձեր կողմից սևերի և սպիտակների բաժանված հասարակությանը միավորել մեկ գաղափարի շուրջ:

Օր առաջ պետք է հրաժարվել սրանից և անցնել համերաշխության կարգավիճակին։

Անկախությունը դրոշ ու օրհներգ չէ։ Եվ անգամ նախագահի թանկարժեք մեքենա չէ։

Փորձեք կիրառել ուժ, հետևանքները դաժան են լինելու։

Եթե իշխանության աղբյուրը ոչ թե ժողովուրդն է, այլ ամբոխը, ապա տրամաբանական է, որ ամբոխավարի իշխանության պայմաններում ամբոխն իջեցվում է ոհմակի մակարդակի։

Իսկ դուք շարունակեք Գավառի դեպքերը քննարկել:

Բրոդսկին «Դուրս մի արի» բանաստեղծությունը գրել է 1970թ․ Լենինգրադում:

Ով ինչով կարող է պետք է զինվի՝ հանուն իր և իր ընտանիքի անվտանգության:

Տեսե՛ք, թե քանի անգամ կառավարություն փոխվեց Հայաստանում վերջին 2 տարում։

Ա.Դանիելյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում սկսելը լրջագույն կասկածներ կհարուցի:

Պետականություն չի եղել դուզ-դուրան, ժողովուրդն էլ ուղակի հոգնել էր էդ բարդակից։