Էմոցիաներով առաջնորդվելը սխալվելու ամենակարճ ճանապարհն է: Քիչ մը ուղեղ աշխատացնել է պետք: Եթե ունես

Գրում եմ, հետո մտածում, որ մեր առանց այն էլ խարխլված անվտանգային համակարգին կարող է վնասեմ։

Նշեմ, որ առաջարկս ձևակերպված ներկայացրել եմ բոլոր կողմերին: Այս ընթացքում արդեն տարբեր ձևաչափերով տեղի են ունեցել մի շարք կարևոր հանդիպումներ:

Ձեր իրական նպատակն է երկարաձգել խունտայի իշխանությունը՝ սին խոստումներով թմրեցնելով մեր զգոնությունը, շեղելով մեր ուշադրությունը գլխավոր օրակարգից՝ վերջնականապես կործանելու մեր պետականությունը:

Թիրախավորում է այն պարագայում, երբ ինքը՝ ԱՄՆ, անգամ խոսքի մակարդակում չի դատապարտում նույն միջանցքի թեման։

Կարճ ասեմ՝ ինչ է ասում Նենսի Փելոսը։

Իրենք ֆինանսավորում են բացառապես ականազերծման աշխատանքները (իրականում այդ տարածքներն Ադրբեջանում են):

Ականատեսներից մեկը պատմել ա, որ ամբողջ սրահում լռություն էր, մենակ սրանց հեռախոսի չխկչխկոցն էր լսվում։

Միգուցե պատերազմ հայտարարե՞ք Իրանին, որն այս պահին ապահովում է Հայաստանի անվտանգության կարևորագույն բաղադրիչներից մեկը և զսպում Բաքվի վարչախմբին։

Առաջարկում եմ այս անգամ տրաֆարետային շնորհավորանքների ու վերացական բարեմաղթանքների փոխարեն՝ հանրային գիտակից դեմքերը հանդես գան կոնկրետ ասելիքով։

Տպավորություն է, որ Ադրբեջանը և Թուրքիան իրենց պահանջների վերաբերյալ երաշխիքներ են ստացել և սպասում են դրանց կյանքի կոչմանը, այլապես կրկին կմտնենք մարտական գործողությունների ակտիվ փուլ։

Մենք գլոբալ կատաստրոֆայի նախաշեմին ենք։

Արևմուտքի կողմից Ուկրաինան Ռուսաստանի դեմ է օգտագործվում, Թայվանը՝ Չինաստանի։ Լինել այս երկրների շարքում, մեր դեպքում նշանակում է լինել Ռուսաստանի, Չինաստանի, Իրանի աչքի փուշը։

ՌԴ-ն ու Իրանը ստիպեցին Էրդողանին հրաժարվել Սիրիա ներխուժելու ծրագրից, իսկ սրանք ՌԴ-ի դեմ «հանրահավաք են» անում Հ1-ի եթերում, Իրանին, ինչպես 44-օրյա պատերազմի օրերին, «բանի տեղ չեն դնում», բայց ակտիվ զրուցում են Շառլ Միշելի հետ։

Ո՞րը պետք է լինի նոր բանակցողի արտաքին քաղաքական հենքը։

Խելքի՛ եկեք ու մի՛ տրվեք օտարամոլների մանիպուլիացիաներին, վե՛րջ տվեք հակառուսականությանը՝ դա չի բխում մեր Ազգի ու պետության կենսական շահերից։

Բոլթոնի այցն, իրոք, դարակազմիկ դարձավ, բայց Թուրքիայի ու Ադրբեջանի համար․ Արցախի պետականությունն ընկավ, տարածքները հանձնվեցին, թշնամին մտավ Շուշի, հազարավոր զոհեր եղան։

Երբ մարմինները փոխանցվեն, քպ-ական ռեժիմը ստիպված կլինի մեր զոհերի պաշտոնական թիվը կտրուկ մեծացնել, իսկ ռեժիմը շահագրգռված չէ, որ այդ թիվը արագ ու կտրուկ աճի։