Ես այս հարյուր հազարավորների օվկիանոսի հազիվ նշմարվող կետիկներից մեկն եմ եղել:

Մեզանից յուրաքանչյուրից է կախված՝ ուզո՞ւմ ենք անկախ Հանրապետություն, պետականություն ունենալ, թե՞ նախընտրում ենք դառնալ աշխարհաքաղաքական շահերի բախման մանրադրամ ու թուրքի ոտնաման սրբելու տարածք։

Ալընտրանք այլևս գոյություն չունի:

Ադրբեջանի իրավապահների պահանջով արտահանձնելու են.

Շուշի քաղաքի հանձնելու հարցը մինչև ղարաբաղյան այս պատերազմը երբեք չի դրվել:

Նաև Ադրբեջանի պահանջով թուլացնում է մեր անվտանգությունը երաշխավորող բանակը:

Միայն այս ինքնախոստովանությունը բավարար է Նիկոլ Փաշինյանին 5000 Հայ մարդու կանխամտածված սպանության համար քրեական պատասխանատվության ենթարկելու համար:

Ձերը ոչ թե խաչն է և առաքելությունը, այլ պատմության մայթեզրին հայտնված ազգակործանի խարանը։

Վարչապետը երեկ ազդարարեց Հայաստանի պատմության նոր էջի մասին։

Բոլորս՝ չենք հանդուրժելու այս իրավիճակը, համախմբվելու ենք, դուրս ենք գալու թմբիրից, արդյունավետ ու վճռական ենք լինելու:

Մեզ «խաղաղություն» հարկավոր չէ, մեզ անվտանգություն է հարկավոր։

Երրորդ տարբերակ չեմ տեսնում։

Տղերքի գիտեին, թե պետություն ունեն, որտեղ իրենց կհիշեն, իրենց ընտանիքների չեն մոռանա։ Տղերքը չգիտեին, որ առաջինն իրենց անուններն են փորձելու մոռացության մատնել։

Հայաստանում կան հսկայական ծավալի կուտակված խնդիրներ, որոնք վստահաբար լուծվող են:

Դավադիր-ղժղժանը վաղուց արդեն խաղում է բաց խաղաքարտերով։

Սաղ էկել դավաճանաբար վարի եք տվել։

Սրանով նա Արցախի հանձնման ու Հայաստանի ապագա թրքացման մեղքը դնում է իրեն ընտրողների խղճի վրա:

Բայց Նիկոլը դա չարեց։