Կյանքը բումերանգ է, ու ոչինչ հենց այդպես չի անցնում։

Սա է պատճառը, որ վարչապետը հրաժարական չի տալիս, տրիբունալի ուրվականն է իրեն վախեցնում։

Օրենքով, երդվյալ կույրերի կամ ֆեյքերի գնդերով լռեցնում ես աղետալի դրությունը իրատեսորեն գնահատող մարդկանց։

Այլևս չի կարելի ինքնախաբեությամբ զբաղվել։

Առաջին հնրավորության դեպքում էլ կհեռանամ Հայաստանից:

Ի վերջո կուսակցություն եք, այլ ոչ թե 1 դավաճան խելագարի խամաճիկ։

Չասեմ, թե քեզ, քո մասին ինչեր են խոսում, ինչ քֆուրներով։

Հողերը հանձնեցիք թուրքին, ու վրեքներս իբր մարդ եք բերում Ռուսաստանի՞ց։

Որ կրքերը կհանգստանան, իրանք էլի կգան գործի՞, հանգիստ կսեղմեն կոճակնե՞ր, կստանան պարգևավճարնե՞ր:

Դա արել եմ ինստիտուցիոնալ պետականության գաղափարով առաջնորդվելով:

Պետք է փորձել, միևնույն է ավելի վատ չի կարող լինել։

«Ինձ նաև չեն հավատացել»։

Վարչապետ Փաշինյանի կողմից ստորագրված Կապիտուլյացիայի ակտն իրավական ուժ չուն։

Նիկոլ Փաշինյանի նպատակն էլ հենց ժամանակ ձգելն է, նա նպատակ ունի պարալիզացնել իշխանությունը։

Ճանապարհ փակելով ու խաբելով եկավ իշխանության, ճանապարհ փակելով ու խաբելով փորձում է մնալ իշխանության։

Արցախին Փաշինյանը սկզբում մենակ թողեց, հետո տապալեց բանակցային գործընթացը ու վերջում հանուն ամբոխահաճության հայտարարեց՝ «Արցախը Հայաստան է, և վե՛րջ»։

Վաղը կհասկանանք՝ դատավորներից ովքեր են հող հանձնողի աջակիցներ։

Սա հատկապես փոխանցեք «սրանով փրկեցինք Հայաստանը» թեզի սիրահարներին։