Պետք էր տեսնել առաջին անգամ առաջին դասարան գնացող փոքրիկների դեմքերը, երբ Փաշինյանը հարց էր տալիս։

Ես դիմակով չեմ ծնվել, որ դիմակով մեռնեմ։

Ինչպե՞ս ենք հաշվարկում ժողովրդի ռեակցիան, ո՞րն է չափման օբյեկտիվ հիմքը, ինչի՞ հիման վրա։

Չէ, էս մեկը լրիվ լուրջ ա, քյորփեքից սենց պաշտպանվում է։

Չգիտեմ՝ ականավոր բանասեր ու հանրային գործիչ Ռաֆայել Իշխանյանի հարազատները հրավիրված էին միջոցառմանը, թե ոչ, բայց թերևս որևէ մեկը ներկա չէր։

Ցանկացած դեպքում, կարդալը չխանգարա, թեկուզ «եվրասորոսական» մտակաղապարներին ծանոթանալու համար։

Թե բա Երևանին գլխավոր ճարտարապետ պետք չէ. թյուրիմացություն քաղաքապետն էլ հերիք է շինթույլտվությունները ծախելու համար:

Ժողովրդավարությունը կառավարման մեխանիզմ է, բայց ոչ՝ նպատակ։

Ո՞րն է այն կարմիր գիծը, որից այն կողմ պաշտոնական Երևանը չի անցնի բովանդակային բանակցություններում, հայտնի չէ։

Սահմանադրական դատարանն ու իր որոշումներն էլ երբեք լեգիտիմ չեն լինի։

Այս տարի ավտոմեքենաների ապահովագրավճարներն ավելի պակաս են, քան անցած տարի:

Վախեցեք էդ տեսակից, էդ չտես աբիժնիկ տեսակից, դրանց ոչ մի ձև այդ աթոռներից պոկել չի լինի։

Գիշերօթիկների աշխատանքը չկարողացան կարգավորել` փակեցին:

Կամ էլ խորհրդարանի վերաբերյալ խիստ անձնավորված մոտեցում ունի:

Նրանք հիմնականում գործունեություն են ծավալում սպառողական ապրանքների շուկաներում՝ տոնավաճառներում։

Ինչպե՞ս է հնարավոր «համերաշխության» մասին խոսել քեզ «երկրորդ սորտի մարդ» համարողների հետ։

Ազգային ժողովում մարդիկ են, ովքեր խոսում են ամեն ինչից, բացի նրանից, ինչից հասկանում են։

Արդյունքում վերածվում է անվտանգության խորքային պրոբլեմի: