Մարուքյանի քայլը ոչ այլ ինչ էր, քան Սահմանադրության սպանությանը մասնակցություն:

Պոնտացի Պիղատո՞սը, Հուդա՞ն, թե՞ ամբոխը։

Նվիրվում է «լուսավոր» հաճախորդի ոչ պայծառ հիշատակին։

Հայաստանի մեխի գլուխ նախագահը շա՜տ ողբերգական կերպար էր։ Աստված հոգին չ«լուսավոր»ի։

Հատկապես ծլում-ծաղկում-պաղպաղակվում է վարչապետի լորձային թավշաթաղանթներում։

Չես հարգում մեր պետության Սահմանադրությունն ու ժողովրդական կերպը։

Այլ բան չէի էլ սպասում էդմոնից ու նրա թիմից։

Անգամ եթե թքեն նրա երեսին, նա կշարունակի մնալ այդ պաշտոնում։

Նախագահ Արմեն Սարգսյանը երեկ ժամը 12 անց 47 րոպեին ստորագրեց սեփական ինքնաոչնչացման արձանագրության տակ:

Արդյոք 16-ը ընտրելո՞ւ են վլասովական դառնալու հեռանկարը, թե՞ ամուր կանգնելու են իրավունքի գերակայության դիրքերում։

Զուտ ժամանակի հարց է, թե երբ նախագահի ինստիտուտը «կօպտիմալացնեն»։

Մա­րու­քյա­նը եր­բե՛ք չի լի­նի իշ­խա­նու­թյուն:

Ցավում եմ բոլոր այն պարկեշտ ու շիտակ մարդկանց համար, ովքեր հայտնվել են նման «առաջնորդի» կողմից ղեկավարվող շարքերում։

Դա արդեն անձնական, այլ ոչ թե կուսակցական ընտրություն է։

Որոշ պաշտոնների հասնում են կա՛մ արծվի թռիչքով, կա՛մ սողունի սողքով։

Պատրաստվե՛ք անգաղափար բռնապետության, տիկնայք և պարոնայք։

Էդմոն Մարուքյանը ճիշտ չէր ասում․ նա կլասիկ քաղաքական գործիչ չէ։

Խախտվում է դատավորների պաշտոնավարման շարունակականության սկզբունքը։