Արտակարգ դրությունը վերածվել է քաղաքական պայքարի գործիքի, որով իշխանությունը փորձում է փողոցային պայքար տույլ չտալ։

Իրադարձություններն արագ են զարգանում։

Իսկ մեր արտգործնախարարի պաշտոնը զբաղեցնող անձը չի՞ ուզում մինչև իր շուտափույթ հեռանալը՝ շնորհակալություն հայտնել շատ «արդյունավետ աշխատանքի» համար։

Քանի դեռ գործող իշխանությանը իր գործողությունների համար իր գործունեության ընթացքում չեն կանչում պատասխանատվության, մեր քաղաքական համակարգը չի կայանալու։

Պրոֆեսիոնալն ինչո՞ւ պետք է հրաժարական ներկայացնի։

Իրանում են աշխատում, Եվրոխորհրդարանում են աշխատում, այլ երկրներում։

Նիկոլ Փաշինյանը հայտարարեց արտակարգ դրությունը ևս մեկ ամսով երկարաձգելու իր մտադրության մասին։

Նիկոլը և իր ապիկար թիմը պնդում են, որ Հայաստանի արտաքին քաղաքականությունը հրաշալի է:

Մարդիկ այնքան են զզվել ձեր ստերից, որ այլևս չեն հավատում ձեր ձևական արտակարգ դրությանը։

Ձեր գրասենյակները փակեք, տեղը դիմակ բաժանող ապարատ դրեք։

Նիկոլը մի խոսք է սովորել, որ անընդհատ կրկնում է. «Ճգնաժամը հնարավորությունների ժամանակ է»։

Նա ինքնակամ չի գնա՝ վերջին կադրային հիստերիկ փոփոխությունները դա են վկայում։

Ո՞նց կարող է այդ ժողովրդի որոշ շերտերը լուրջ ընդունեն համավարակով պայմանավորված իրավիճակը, երբ տեսնում են քո օրինակը։

Սա տկարամիտ և վախկոտ գործչի վարքագիծ է։

Աշոտ Ղուլյանը, թերևս, չի էլ հասկացել, որ Միրզոյան Արարատի մոտ խորհրդական աշխատելով՝ նվաստացրել ու զրոյացրել է Արցախի խորհրդարանի դերն ու նշանակությունը։

Կորոնավիրուսային խայտառակ տապալումից դուրս պրծնելու համար Նիկոլ Փաշինյանն ընտրել է Ջորջ Օրուելի «1984»–ում առկա կարգախոսների ոճով մի բան։ Մեր հաղթանակը՝ մեր պարտությունն է։ Սա՛ է Փաշինյանի քարոզչության մեխը։

Եվրոպական ժողովուրդներն այս դասերն արդեն ուսանել են, ռուսներն իրենց փորձով են անցել, վրացիները տեսան իրենց ֆյուրերին՝ ի դեմս Գամսախուրդիայի, իսկ ադրբեջանցիներն իրենցը՝ ի դեմս Էլչիբեյի: Մնում է հասկանանք, թե պատրա՞ստ է արդյոք հայ ժողովուրդն անցնել այդ նույն անպատվաբեր ուղին:

Վրաց կառավարության որոշմամբ մինչև հուլիսի 15-ը փակ տարածքներում դիմակ կրելը պարտադիր է: