Ամոթ ձեզ, ուտող ուրացողներ, տականքությունն էլ չափուսահման պետք է ունենա:

Տիգրան Աթանեսյանի ընտանիքի, փոքրահասակ երեխայի նկատմամբ հրապարակային ոտնձգությունը չի կարող դիտարկվել սոսկ որպես առանձին դրվագ։

Մեր տնտեսության ամենաթույլ հատվածը շինարարությունն է:

Մարդիկ հղփացել են այնքան, որ հաշվի չեն առնում նույնիսկ ընտանիքը։

Սա «չհեղափոխության» «պահպանության» կարիք ունեցող «արժեքներն» են։

Ժամանակին ընդդիմադիր գործիչ Նիկոլ Փաշինյանի փաստաբանն է եղել, ու երևի, նրա կնոջ ու անչափահաս երեխաների ամենասպասված հյուրերից մեկը:

Տուն ներխուժելու փորձը չի հաջողվել բացառապես երկաթե դռան շնորհիվ։

Հին Հայաստանում կար ընտանիք, կին, երեխաներ հասկացություն, կարմիր գծեր կային:

Վարակվելու հավանականությունը նման իրավիճակներում մեծ է ու վտանգները՝ շատ։

Էդ նույն դիմակի համար տուգանող իշխանությունը ասում էր՝ դիմակը չի փրկում։

Միայն նրանք են դիմակ կրում։

Կրիտիկական պահերի մեր ժողովուրդը միշտ կայացրել է ճիշտ որոշում։

Ինձ վախեցնելու և լռեցնելու փորձերն ապարդյուն են:

Ակնհայտ է, որ որևէ ուժ կամ գործիչ միայնակ ի զորու չէ պայքարել պետական մեքենայի դեմ։

Թե՞ շրջանցելու վրա բռնվեցիք էլի: Թե՞ օրենքը միայն ընդդիմադիրների վրա է գործում:

Մեր իշխանությունների այն տեսական պնդումները, որ Հայաստանը կարող է ճգնաժամի հնարավորությունից օգտվել, հօդս են ցնդում։ 

Ստեղծված իրավիճակը ունի մեկ լուծում՝ Նիկոլ Փաշինյանը պետք է հեռանա, իսկ այդ հեռացումը պետք է լինի անցնցում:

Ես երբևէ հույս չեմ կապել իրենց հետ, ու ես չէ, որ պետք է հետևություն անեմ։