Սերժ Սարգսյանին վերջնական կործանումից կարող է փրկել միան մի բան, որ նրա ներսում շախմատիստը հաղթի խաղամոլին:

Սահմանադրությունն իրեն հնարավորություն չի տալիս հավերժ վերարտադրել իր իշխանությունը:

«Ո՛չ ասվալտ կա, առավել ևս՝ ո՛չ կարմիր գծանշում: Եվ դեռ օրերս էլ հրավիրել են դատարան, տուգանքը ուշացնելու համա»։

Յուրաքանչյուր վերարտադրության փորձ արգելափակվելու է հասարակության ու «քառյակի» կողմից։

Արդեն ակնայտ է, որ Սերժ Սարգսյանի երազած «և, և»-ն աշնանը վերջապես իրականություն կդառնա:

... ամեն ինչ պետք է գլխից բռնել։

«Մենք մեր երկրին, մեր ազգին, զոհված զինվորին չենք դավաճանի»։

2008թ-ի հուլիսի 17-21-ը թերեվս երբեվիցե չի ջնջվի ջավախահայության պատմության էջերից: Այն կմնա որպես «ջավախահայության սև օրեր» անվանումով:

«Տեղական հէկն էլ է, ասում են, տեռորով փակել, խողովակները վերցրել»։

«Փառահեղ դարաշրջան է Հայաստանում՝ իրականի ու անիրականի, նախնադարի, միջնադարի և 20-րդ դարի կոլորիտով, կոմպոզիցիայով ու ողբերգազավեշտականի համադրությամբ»։

Երեկ ողջ Էջմիածնում կարծես արտակարգ դրություն հայտարարված լիներ. ամեն 10 մետրը մեկ ոստիկաններ էին շարված: Էնպիսի տպավորություն էր, որ Էջմիածնում է հավաքվել մեր երկրի ամենամեծ հանցավորների խումբը:

Սերժ Սարգսյանը դարձել է պարտությունների խորհրդանիշ։ Նրան չի կարելի վստահել ո՛չ խաղաղության, ո՛չ պատերազմի գործը։

Երկու հայկական պետությունների սահմանագծում լարվածության ֆոնին կինո գնալը շատ «հրատապ» հարց է։

«Մի ազգ, որն ի վիճակի չէ մի նախագահ փոխել՝ հիասթափվում է իր մեջ և սկսում օտար հովանավոր փնտրել»

Դու պիտի իմանաս թե ո՞ւմ ես հարցազրույց տալիս։

Ոստիկանության 7-րդ վարչության աշխատակիցներն Արման Բաբաջանյանի համար թիկնապահ են աշխատում։

«Սարերում կամ գյուղի տարածքում Հյուգո Բոս կոստյումներով ու Ջեյմս Բոնդի արտաքինով շրջող դիվերսանտները հաստատ կգրավեին տեղի հայերի ուշադրությունը»։

Եթե նախկինում լոյալությունը դրսևորվում էր. «Ով էշ՝ մենք փալան» արտահայտությամբ, ապա հիմա. «Ով վերևը կլինի՝ մենք նրա տակը»: