Իշխանափոխության հարցը դառնում է Հայաստանի ու Ղարաբաղի անվտանգության ապահովման միջոց։

Ադրբեջանի նախագահից բռնած մինչև ամենավերջին պաշտոնյան հայտարարում է, որ իրենք զինվում են, որպեսզի գրավեն Ղարաբաղը...

Ռեժիմը սպասարկողները անփոխարինելի չեն լինում:

«Բա եթե նոյեմբերին պետք է ստորագրեք, մի հատ չներկայացնե՞ս ժողովրդին: Մի հատ հրապարակեք, կարդանք»։

Պարոնա՛յք «Երևան Ջուր»-ի ղեկավարություն, եթե ամառը լողանում եք շաբաթական մեկ անգամ, ապա չի նշանակում, որ մենք էլ ենք էդպես անում։

Սերժ Սարգսյանը խորհրդային միության «КГБ»-ի աշխտակցի հոգեկերտվածքով նժդեհական է։

Պետք է պայքարի ճիշտ թիրախներ ընտրել ու այդ թիրախներին ճիշտ որակավորում տալ։

Բաղրամյան 26-ը պատրաստ է արքեպիսկոպոսին կապել գողական աշխարհի հետ՝ հանուն օֆշորային խմբի չբացահայտման:

«Միջին դասի» կոռումպացված շերտը՝ խմբագիրներ, վերլուծաբաններ, փորձագետներ, ակտիվիստներ, ... Բոլորն էլ պետք է կրեն իրենց արժանի պատիժը։

Ընտրություններում ձեր ձայնը չեն գնում, ձեր լռությունն են գնում։

Էս իշխանությունը կամ մեզ կտանի կործանման, կամ մենք նրան` դատախազություն։

Իշխանական՝ մասնագիտական շղարշի տակ թաքնվող վերլուծագանգությունը, իրեն կոտորելով՝ փորձում է համոզել, որ նախագահի աթոռը զավթած անձը չի կատարել պետական դավաճանություն։

Արտակ Բուդաղյանի ընկերները էսպես պիտի շարունակեն լռել, պիտի թողեն, որ այս երկրի «գերագույն արժեքի» համար հրամանատարին զոհաբերեն:

... կամ էլ հանկարծ նկատել ա որ իրա անունով էլ են օֆշոր գրանցել առանց իրա գիտության:

«Մի երկրում, որտեղ որ նախագահը դուրս է գալիս իր լիազորության շրջանակից, որտեղ լրագրողական հետաքննության հետևանքով պարզվում է, որ երկրի վարչապետը թալանել է սեփական ժողովրդին,հանրությունը լուռ նստած սպասում է իր վերջին...»:

Մի դերասան հավատքի մասին դատողություններ էր անում, ապա խոսքում մի այսպիսի միտք հնչեցրեց, թե «հեղափոխությունը վատ բան է...»:

Եթե մենք չլուծենք մեր անվտանգության խնդիրը, ապա մեր փոխարեն այն Բաքվից կլուծեն:

«Հայֆիլմը» ջախջախված է արդեն 20 տարի, ազգային կինո, ըստ էության, գոյություն չունի, երկրում գործում է մեկուկես կինոթատրոն: